Familiefilms worden vaak afgedaan als louter kindervermaak, maar de beste daarvan beheersen de zeldzame kunst om alle generaties tegelijk aan te spreken. De afgelopen tien jaar hebben verschillende uitzonderlijke voorbeelden opgeleverd die spannende plots en geestige momenten combineren met oprechte emotionele diepgang en doordachte ideeën.
In deze film uit 2022 heeft de legendarische kat, ingesproken door Antonio Banderas, acht van zijn negen levens verbruikt en staat hij plotseling oog in oog met zijn eigen kwetsbaarheid. Hij gaat op zoek naar een legendarische Wensster en botst daarbij met een memorabele groep concurrenten. De film stijgt uit boven typisch spin-offmateriaal door de volwassen omgang met angst, het verstrijken van de tijd en dankbaarheid voor het heden. Een opvallende weergave van de Dood als tegenstander voegt intensiteit toe, alles versterkt door vloeiende, opvallende animatie die dynamische actiescènes aandrijft.
Deze animatiefilm uit 2019 volgt de egocentrische postbode Jesper, gespeeld door Jason Schwartzman, die terechtkomt in een afgelegen Arctische nederzetting die al jaren wordt verscheurd door familievetes. Samen met de geïsoleerde speelgoedmaker Klaus, ingesproken door J.K. Simmons, brengt hij onverwachte verandering teweeg die de basis legt voor de legende van de Kerstman. De kracht schuilt in de oprechte karakterontwikkeling rond vriendelijkheid, verzoening en saamhorigheid, ondersteund door opvallende beelden en een script dat lichtheid mengt met echte emotie.
Pixars hit uit 2017 draait om de jonge Miguel, ingesproken door Anthony Gonzalez, die het muziekverbod van zijn familie trotseert om zijn dromen na te jagen, verbonden aan zijn idool Ernesto de la Cruz, ingesproken door Benjamin Bratt. Tijdens Día de los Muertos reist hij naar het Land van de Doden en ontdekt verborgen familiegeheimen terwijl hij een manier zoekt om thuis te komen. Levendige beelden en gedenkwaardige songs ondersteunen een verhaal dat nalatenschap, herinnering en de pijn van over het hoofd gezien worden onderzoekt en uitmondt in een van de meest aangrijpende sloten van de studio.
Gebaseerd op de roman van R.J. Palacio introduceert dit drama uit 2017 Auggie Pullman, gespeeld door Jacob Tremblay, een jongen met een gezichtsafwijking die voor het eerst naar een gewone school gaat. Het verhaal volgt hoe hij vriendschappen, pesten en sociale druk navigeert en breidt zich uit naar de impact op familie en klasgenoten. De kracht ligt in evenwichtige portretten van vriendelijkheid, zelf twijfel en acceptatie die sentimentaliteit vermijden.
Tegen de achtergrond van fascistisch Italië in de interbellumjaren toont deze stop-motionfilm uit 2022 een rouwende houtsnijder genaamd Geppetto, ingesproken door David Bradley, die een houten pop tot leven brengt. Pinocchio, ingesproken door Gregory Mann, komt in aanraking met politieke onrust, uitbuiting en vragen over leven en dood. Het verhaal wijkt af van het klassieke sprookje om verlies en aanvaarding te onderzoeken, met voortreffelijke animatie die benadrukt dat sterfelijkheid een natuurlijk onderdeel van het bestaan vormt.
Deze animatiefilm uit 2024 volgt de dienstrobot Roz, ingesproken door Lupita Nyong'o, die na een schipbreuk op een eiland vol dieren strandt. Ze past zich aan aan de natuur, vormt banden die haar oorspronkelijke richtlijnen uitdagen en wordt een onwaarschijnlijke voogd voor een verweesde gans genaamd Brightbill, ingesproken door Kit Connor. De film draait om thema's als ouderschap, identiteit en gemeenschap en toont weelderige animatie die zowel de wonderen als de uitdagingen van de natuur benadrukt.
In deze film uit 2026 sterft een herder, gespeeld door Hugh Jackman, onder verdachte omstandigheden, waarna zijn kudde – aangevoerd door de scherpe Lily, ingesproken door Julia Louis-Dreyfus – zelf een onderzoek start. De schapen volgen sporen vanuit hun eigen perspectief te midden van eigenaardige dorpsfiguren en verrassende wendingen. De film omarmt zijn grillige premisse volledig en levert toch onverwachte diepgang over verlies, isolatie en verbondenheid, met een vaardige balans tussen warmte, humor en verdriet.
In dit vervolg uit 2017 heeft Paddington, ingesproken door Ben Whishaw, zich gevestigd bij de familie Brown en werkt hij om een speciaal pop-upboek voor tante Lucy, ingesproken door Imelda Staunton, te kopen. Wanneer het cadeau wordt gestolen en hij ten onrechte wordt beschuldigd, racet de familie om zijn naam te zuiveren. Hugh Grant levert een memorabele schurkenrol die de humor versterkt. Het verhaal straalt fatsoen en gemeenschapszin uit zonder naïef te zijn en wordt alom geprezen als een van de warmste films uit de cinema.