In de jaren negentig zagen velen de overstap van een acteur van film naar televisie als een grote stap terug. Tv werd vaak afgedaan als mindere entertainment, vooral geschikt voor nieuwkomers of sterren op hun retour. Dat beeld is in de eenentwintigste eeuw drastisch veranderd. Prestige-televisie onderscheidt zich nu door hoogwaardig acteerwerk en castingkeuzes, of het nu gaat om het belichten van nieuw talent of het aantrekken van gevestigde Hollywood-namen.
Deze ranglijst richt zich op series waarvan minstens de helft van de afleveringen in de jaren 2010 is uitgezonden. Iconische ensembles uit programma’s als The Office en Lost vallen buiten de criteria. De geselecteerde programma’s benadrukken uitzonderlijke prestaties in combinatie met opvallende bekendheid van de betrokken acteurs.
True Detective krijgt vaak lof voor het eerste seizoen, gedragen door Matthew McConaughey en Woody Harrelson in rollen die een occulte zaak in het landelijke Louisiana onderzoeken. Latere seizoenen haalden die aanvankelijke intensiteit niet, maar hadden wel sterke line-ups. Seizoen 2 viel op met Colin Farrell, Rachel McAdams, Taylor Kitsch en Vince Vaughn in belangrijke rollen. Daaropvolgende seizoenen hadden Mahershala Ali en Jodie Foster in de hoofdrollen, wat de consistente capaciteit van de serie aantoont om acteurs aan te trekken die diepgang toevoegen aan complexe onderzoeken.
Comedy leunt sterk op groepschemie, en Veep excelleerde hierin met zijn snelle satire op het Witte Huis. Julia Louis-Dreyfus leidde als vicepresident Selina Meyer en won zes Primetime Emmy’s. De ondersteunende spelers, waaronder Tony Hale, Anna Chlumsky, Timothy Simons, Sam Richardson en Reid Scott, pasten perfect bij haar energie. Hun werk combineerde bijtende humor met realistische portretten en maakte de serie tot een hoogtepunt in de HBO-comedy.
Als spin-off van Breaking Bad slaagde Better Call Saul erin een eigen pad te banen terwijl het universum werd uitgebreid. Bob Odenkirk maakte van Saul Goodman een overtuigende centrale figuur. Jonathan Banks en Giancarlo Esposito keerden terug in vertrouwde rollen, terwijl Rhea Seehorn, Tony Dalton en Michael McKean memorabele nieuwe personages creëerden. De cast verankerde het verhaal in de morele grijze gebieden van recht en drugshandel.
Modern Family stak boven andere sitcoms van het tijdperk uit met zijn portret van drie met elkaar verbonden huishoudens in de familie Pritchett. Ed O’Neill, Sofía Vergara, Julie Bowen, Jesse Tyler Ferguson, Ty Burrell en Eric Stonestreet vormden de kern van de groep. De cast behandelde alle leden als gelijken in plaats van één hoofdrolspeler te verheffen, wat het gevoel van nabijheid versterkte en de lange looptijd van de serie aandreef.
The Leftovers eiste intens emotioneel werk van de acteurs in een verhaal over plotseling verlies en de nasleep daarvan. Justin Theroux en Carrie Coon droegen de hoofdrollen met diepgang, ondersteund door Ann Dowd, Christopher Eccleston, Amy Brenneman, Scott Glenn, Liv Tyler, Regina King en Margaret Qualley. Iedere speler bracht subtiliteit in thema’s van trauma en veerkracht.
Downton Abbey draaide om het leven op een landgoed in Yorkshire in het begin van de twintigste eeuw. Maggie Smith beheerste scènes als de dowager countess. De casting combineerde gevestigde Britse acteurs zoals Hugh Bonneville met opkomende sterren als Michelle Dockery en Dan Stevens. Het ensemble hield een delicaat evenwicht tussen terughoudendheid en onderliggende emotie over zes seizoenen.
Succession slaagde ondanks de focus op onsympathieke personages dankzij precieze prestaties. Brian Cox leidde als patriarch van de familie en creëerde een gespannen sfeer. Jeremy Strong, Sarah Snook, Kieran Culkin, Matthew Macfadyen en Nicholas Braun leverden opvallend werk, waarbij enkelen Emmy’s wonnen. De cast maakte scherpe, vaak grove dialogen om tot gelaagde portretten van ambitie en disfunctie.
Game of Thrones telde honderden personages over acht seizoenen en mengde vanaf het begin ervaren Britse acteurs met nieuwkomers. Peter Dinklage won meerdere Emmy’s, terwijl Lena Headey, Emilia Clarke, Maisie Williams, Pedro Pascal en anderen iconische rollen creëerden. De productie balanceerde gevestigde namen met doorbraaktalenten om morele complexiteit en impact te geven aan de wereld van George R.R. Martin.
Mad Men combineerde sterk schrijven met optredens die periodestijl en karakternuance vermengden. Jon Hamm verankerde de serie als Don Draper. John Slattery, Elisabeth Moss, Christina Hendricks, Jared Harris en Vincent Kartheiser voegden elk hun eigen laag toe. De groep excelleerde in het overbrengen van emotionele onrust via subtiele expressies te midden van de sociale veranderingen van het tijdperk.
Breaking Bad behoort tot de best geacteerde series in de televisiegeschiedenis. Bryan Cranston leverde een iconische vertolking als Walter White. Aaron Paul, Anna Gunn, Dean Norris, Bob Odenkirk, Giancarlo Esposito en Jesse Plemons leverden even memorabel werk. De cast legde morele achteruitgang en criminele ambitie vast in familiedrama en imperiumopbouw en zette een hoge standaard voor het decennium.