Scenarist-regisseur Tony Gilroy en hoofdrolspeler Pedro Pascal gebruiken hun aankomende drama Behemoth! om de blijvende waarde van menselijke creativiteit te benadrukken in een tijdperk dat steeds meer door kunstmatige intelligentie wordt bepaald.
De productie van Searchlight Pictures komt op 4 december in de bioscoop. Gilroy en Pascal deelden onlangs hun gedachten over de kernboodschap van het project: het behoud van menselijkheid in creatief werk.
Pascal vertelde aan Vanity Fair dat de ervaring van het maken van de film hem optimistisch stemde. Hij merkte op dat de productie zonder grote financiële prikkels verliep, maar toch topcast aantrok die puur gedreven werd door toewijding en vakmanschap.
De ervaring van het draaien van deze film heeft me absoluut een enorme dosis hoop gegeven. We verdienden geen geld met deze film. Niemand. En toch waren de duurste mensen bij deze film betrokken vanwege hun talent en ervaring. Er was een pure liefde voor het werk in elke afdeling, en dat was ontzettend aanstekelijk.
De acteur, die genomineerd is voor Golden Globes, wees op een bredere beweging in de filmwereld dit jaar. Hij beschreef verschillende films die zich verzetten tegen vervreemding door zich te richten op echte menselijke verhalen en relaties.
Er zijn dit jaar andere films die op hun eigen manier, films die ik dit jaar heb gezien en waar ik zo van hou, strijden voor menselijkheid en het vertellen van verhalen. Ik denk dat er een soort tegenbeweging gaande is die heel opwindend kan zijn, zowel op creatief als op politiek vlak. We willen menselijke wezens zijn, we willen met elkaar verbonden zijn, we willen elkaars verhalen vertellen en elkaars verhalen meemaken, we willen voor elkaar zorgen en al dat soort dingen. Dat is mijn hoop.
Gilroy zag duidelijk verzet tegen wat hij een robotovername noemde in zowel de film- als de muziekindustrie. Hij merkte op dat de muziekscene in Los Angeles al jaren worstelt, maar nu tekenen van herstel vertoont omdat het publiek op zoek is naar echte menselijke artiesten.
Ik weet niet wat er gaat gebeuren. Echt niet. De muziekscene hier is het koraalrif van wat er is gebeurd. Die is hier de afgelopen vijftien jaar aan het afsterven… Nu komt er weer wat leven in. Ik denk dat mensen mensen willen.
Hij beschreef het diep persoonlijke karakter van traditioneel filmmaking en vroeg zich af of algoritmes de emotionele diepgang daarvan echt kunnen evenaren.
Ik weet niet wat er terugkomt, maar dit is een ongelooflijk menselijk makend element van films. Kan dat worden vervangen door ai? Waarschijnlijk wel, en schokkend eenvoudig ook. Er zit vast een emotionele-amplitudeknop op een of ander fucking algoritme, maar deze film is organisch.
Gilroy riep op tot politieke actie tegen ongecontroleerde ai-ontwikkeling en stelde voor dat kiezers daar bij de stembus tegen stemmen.
In de film speelt Pascal de cellist Alex Serian, een voormalig wonderkind dat terugkeert naar Los Angeles om films te componeren en de band met zijn familie te herstellen. De bijrollen worden gespeeld door Olivia Wilde, Eva Victor, Will Arnett, Hank Azaria, Margarita Levieva en Matthew Lillard.
Gilroy schreef en regisseerde het project, dat thema’s van herverbinding en creatief doel onderzoekt vanuit een duidelijk menselijk perspectief.