Fleetwood Mac verwerkte persoonlijke turbulentie tot tijdloze muziek op hun iconische album Rumours. Twee stelletjes binnen de band gingen uit elkaar tijdens de opnamesessies, wat leidde tot gespannen verhoudingen die de rauwe emotie in de nummers aanwakkerden.
Stevie Nicks en Lindsey Buckingham maakten vroeg in het proces een einde aan hun relatie, terwijl John en Christine McVie op weg waren naar een scheiding. De groep huurde een hut in Sausalito om samen te wonen en te werken, maar die woonvorm bleek al snel onhoudbaar. Nicks en Christine McVie vertrokken na één nacht, lieten de mannen achter en huurden aparte accommodatie.
Deze scheiding beïnvloedde hoe nummers in stukken ontstonden in plaats van als complete composities. Een track begon als een instrumentaal met ruwe coupletten die Buckingham had geschetst. Het nummer miste een afgemaakte vocal en bleef lang onvoltooid tijdens de sessies.
Buckingham ontdekte later een demo die Nicks alleen had opgenomen. Het stuk weerspiegelde haar directe gevoelens na de breuk en bevatte de regels die het refrein zouden worden. Hij vroeg haar het bij te dragen en legde uit dat de band een sterke solosection had, maar geen compleet nummer om erbij te passen.
Lindsey vroeg me: ‘Weet je dat nummer dat je schreef over ‘If you don’t love me now, you will never love me again’ — mogen we dat hebben? Want we hebben deze geweldige solo.’ Hij zei: ‘We hebben dat, en het is geweldig, maar we hebben eigenlijk geen nummer. Zou je overwegen ons dat nummer te geven dat ik weet dat je hebt, want ik ken je al lang en ik heb het gehoord?’ En ik dacht bij mezelf: ‘Nou, oké. Ik zal hier één voor het team nemen. En ik geef je het nummer met alle woorden en de coupletten en alles, zodat je je solo kunt gebruiken.’
De band plakte de delen aan elkaar en noemde het resultaat ‘The Chain’ omdat het uit losse elementen bestond. Buckingham bevestigde later aan Rolling Stone dat het nummer lang in stukken bestond en bijna van het definitieve album werd geschrapt.
Veel luisteraars nemen aan dat de titel rechtstreeks verwijst naar de verbroken relatie tussen Nicks en Buckingham. Hoewel het refrein die verse pijn weerspiegelt, ontstond de naam zelf uit het technische proces van het samenvoegen van fragmenten. Nicks merkte later op dat haar originele versie op zichzelf al sterk was voordat ze het bijdroeg.
Toen later een alternatieve versie van Rumours opdook met haar soloversie, toonde Nicks zich trots op hoe het nummer was geëvolueerd. Ze erkende dat ze materiaal had gegeven dat ze zelfstandig had willen uitwerken, maar ze bleef tevreden met het collaboratieve resultaat dat een van de signature tracks van het album werd.