Agustín Pérez, in de volksmond bekend als Tino Telde, belichaamt de ultieme loyaliteit aan UD Las Palmas. Terwijl de meeste supporters hun reizen beperken tot een paar cruciale wedstrijden, heeft hij het volgen van het team omgevormd tot een vaste routine die hem in nog geen twee seizoenen al naar 42 stadions heeft gebracht. Met de komende wedstrijd in Riazor rondt hij het bezoek af aan alle stadions van de Primera en Segunda División van het Spaanse profvoetbal in die periode.
Thuis heeft niemand ooit bezwaar gemaakt tegen deze hobby. Iedereen begrijpt dat Las Palmas op de eerste plaats komt. Tino legt het eenvoudig uit: zijn familie weet dat het een essentieel onderdeel van zijn leven is en hij heeft nooit een nee gehoord. De jaarlijkse kosten bedragen ongeveer 7.000 euro, een bedrag dat hij zonder morren op zich neemt omdat hij geen andere hobby’s heeft.
Elke reis laat sporen na. Onder de meest memorabele verplaatsingen noemt hij die naar Bilbao, waar de aanhang van Athletic Club hem bijzonder hartelijk ontving. Nog beter was de ervaring in Ceuta, waarvoor een helikopter nodig was om ter plaatse te komen. De zege in Cartagena tijdens het promotieseizoen blijft een van de meest emotionele momenten. Tino waardeert vooral de mensen: op elk plein of in elke bar bij het stadion ontstaan nieuwe contacten die standhouden door de jaren heen.
Een van die contacten is Matt Rayns, een Britse supporter die speciaal uit het Verenigd Koninkrijk komt om UD Las Palmas te volgen. Voor Tino betekent het lid zijn van deze supportersgemeenschap dat je deel uitmaakt van een grote familie die zich over de hele wereld uitstrekt.
Tino gaat wanneer mogelijk naar het concentratiehotel om de spelers aan te moedigen en kiest bij voorkeur voor een plek op de bezoekersvak als hij kaarten krijgt. Als dat niet lukt, draagt hij zijn gele shirt in een andere zone van het stadion. Hij is bijzonder dankbaar jegens vicevoorzitter Nicolás Ortega en gedelegeerde Rubén Fontes voor de persoonlijke aandacht die zij hem altijd hebben gegeven. Ook noemt hij met warmte de chauffeur van de expeditie op het vasteland, bekend als Momo of César, en hoofd beveiliging Manolo, die hem plagerig de functie van public-relationsmedewerker aanbiedt.
Onder de stadions die hem het meest hebben geraakt, springen de sfeer bij Real Betis en de grandeur van het Santiago Bernabéu eruit.
Het leven van Tino wordt gekenmerkt door eindeloze vroege ochtenden, ingewikkelde aansluitingen en nachten op luchthavens. Met twee eigen bedrijven is het dagelijkse ritme intens, maar hij vindt dat diezelfde intensiteit hem juist helpt de reizen te organiseren. Nederlagen doen pijn, zoals na de wedstrijd in Andorra, toen hij even aankondigde niet naar Almería te gaan. Enkele uren later had hij al een ticket gekocht.
In een tijd waarin veel dingen vluchtig lijken, bewijst Tino Telde dat er nog steeds mensen zijn die hun bestaan meten in kilometers die ze afleggen voor een clubkleuren.