Goede boeken onthullen vaak hun essentie in de allereerste zin. Een sterke openingszin kan lezers meteen grijpen, de sfeer bepalen en de thema's aanduiden, soms effectiever dan welk omslagontwerp ook.
House of Leaves begint met een enkele zin op een eigen pagina: "This is not for you." De sobere presentatie signaleert het experimentele en onheilspellende karakter van de psychologische horrorroman die volgt, waarin pagina's variëren van bijna leeg tot dicht volgepakt met tekst.
Nineteen Eighty-Four opent met "It was a bright cold day in April, and the clocks were striking thirteen." De heldere beschrijving slaat al snel om in kilte, terwijl het slaan van dertien het verhaal meteen plaatst in een veranderde toekomst waarin gewone regels niet meer gelden.
Gravity's Rainbow begint met twee zinnen: "A screaming comes across the sky. It has happened before, but there is nothing to compare it to now." De beeldspraak roept vallende bommen en de chaos van oorlog op en past bij de dichte en desoriënterende stijl van de roman.
Moby-Dick begint beroemd met "Call me Ishmael." De eenvoudige opdracht trekt lezers mee in een persoonlijk verhaal van obsessie en wraak rond een grote witte walvis, terwijl het verhaal uitgroeit tot een brede verkenning van de menselijke natuur.
Underworld opent met "He speaks in your voice, American, and there's a shine in his eye that's halfway hopeful." De zin signaleert meteen de focus van de roman op het Amerikaanse leven en de geschiedenis in de tweede helft van de twintigste eeuw.
Stephen Kings The Dark Tower: The Gunslinger begint met "The man in black fled across the desert, and the gunslinger followed." De zin vat het kernconflict van de langlopende serie samen in één mysterieus beeld dat het verhaal vooruitstuwt.
Pride and Prejudice begint met "It is a truth universally acknowledged, that a single man in possession of a good fortune, must be in want of a wife." De zin zet de centrale thema's van de roman neer: huwelijk, rijkdom en sociale verwachtingen in het begin van negentiende-eeuws Engeland.
Fahrenheit 451 opent met "It was a pleasure to burn." In een wereld waarin boeken worden vernietigd door brandweerlieden, introduceert de zin hoofdpersoon Guy Montag en voorspelt zijn uiteindelijke opstand tegen het systeem.
Fear and Loathing in Las Vegas start met "We were somewhere around Barstow on the edge of the desert when the drugs began to take hold." De zin vangt de surrealistische, door drugs gedreven reis die het boek kenmerkt.
Leo Tolstojs Anna Karenina begint met "Happy families are all alike; every unhappy family is unhappy in its own way." De observatie kadert het omvangrijke familiedrama dat volgt en verklaart waarom verhalen over conflict en worsteling blijven boeien.