Een rustige avond op een afgelegen zuivelboerderij in het westen van Frankrijk verandert in een nachtmerrie wanneer drie agressieve broers zich toegang verschaffen tot het huis van de familie Bergogne. De indringers weten veel te veel over hun doelwitten en veranderen een verjaardagsviering in een berekende campagne van intimidatie en ontmaskering.
Regisseur en co-scenarist Léa Mysius put uit de Franse roman van Laurent Mauvignier voor haar derde speelfilm. Het verhaal deelt de geïsoleerde setting en donkere toon van haar eerdere werk The Five Devils, maar voelt strakker en gerichter. Vergelijkingen met klassieke huisinbraakfilms als Funny Games en Speak No Evil passen bij het uitgangspunt, al vermijdt de nieuwe film hun meest extreme wreedheid.
Het huishouden van de Bergognes bestaat uit boer Thomas, gespeeld door Bastien Bouillon, zijn vrouw Nora en hun dochter Ida. Hun enige nabije buurvrouw is de Italiaanse kunstenares Cristina, vertolkt door Monica Bellucci. Vroege scènes schetsen het dagelijkse ritme en kleine spanningen, waaronder Nora’s ongemak met blootstelling op sociale media nadat een familievideo online gaat.
De broers arriveren met gedetailleerde kennis van de schulden en geschiedenis van de familie. Oudste broer Franck, gespeeld door Benoît Magimel, leidt de groep en claimt een persoonlijke band met Nora die het huishouden meteen uit evenwicht brengt. Jongere broers Flo en Bègue voegen lagen van onvoorspelbaarheid toe, waarbij de een charme toont en de ander kwetsbaarheid door eerdere institutionalisering.
Mysius blinkt uit in de slow-burnfase waarin de indringers de familie uit balans houden via gesprekken in plaats van direct geweld. Nora’s komst wordt vertraagd door een lekke band, waardoor Franck tijd krijgt om een val te zetten die verjaardagsvoorbereidingen vermengt met groeiende dreiging. Het script benadrukt hoe de vrouwen stilletjes zwaktes in hun gijzelnemers inschatten terwijl ze het kind beschermen.
Bellucci brengt stille berekening in Cristina, die de minst stabiele broer in een lang gesprek betrekt dat zijn behoefte aan respect onthult. Hafsia Herzi levert de meest overtuigende prestatie als Nora en onthult lagen van een verborgen verleden die haar huwelijk onder extreme druk zetten. De acteerprestaties verankeren de thriller, ook wanneer de gebeurtenissen steeds onwaarschijnlijker worden.
Na een sterke opzet en middenstuk leunt de climax op handige vaardigheden en emotionele omwegen die de kijker uit het verhaal halen. Een personage dat een ernstige verwonding negeert om persoonlijke zaken na te jagen en de plotselinge schietvaardigheid van een ander voelen als clichés uit oudere genreproducties. De verder scherpe regie van de regisseur hapert in deze slotmomenten.
Ondanks het ongelijke einde toont de film sterke ensemblechemie en een eigen focus op vrouwelijk initiatief binnen het thrillerraamwerk. Europese genrefilms reizen soms goed naar Amerikaanse remakes wanneer de kernspanning intact blijft, en de vroege sterktes van dit verhaal wijzen op ruimte voor verfijning in een eventuele toekomstige bewerking.