Bijna een minuut na het afgesproken tijdstip was Mikel Merino al online. “Sorry dat ik wat later ben”, verontschuldigde de Navarrese middenvelder zich. Hij houdt er niet van om ergens te laat te komen, en al helemaal niet bij een afspraak als het WK. Na een operatie in februari vanwege een zeldzame blessure heeft de speler van Arsenal zijn persoonlijke doel bereikt: beschikbaar zijn voor Luis de la Fuente op het grote internationale toernooi.
Kampioen worden zonder ook maar een minuut te spelen voelt vreemd, geeft Merino toe. “Het is raar om te vieren, te springen en blij te zijn zonder je schoenen aan”, erkent hij. Toch waardeert hij dat de titel vroeg en op een zo eerlijk mogelijke manier kwam. Het Arsenal-team vierde het feest op de clubaccommodatie, omringd door staf, fysiotherapeuten, trainers en familie. Voor de Londense club betekende het een enorme opluchting na jaren van tweede plekken met deze generatie.
De officiële herintreding in de groep was zeer emotioneel. Donderdag kreeg hij het erehaantje van zijn ploeggenoten, een gebaar dat zowel genegenheid als plagerij uitdrukt. Tijdens de maanden van revalidatie was de steun van zijn vrouw en familie cruciaal. “Alle verwachtingen en dromen komen even op losse schroeven te staan”, legt hij uit over het moment van de diagnose. Al snel draaide hij de situatie om en richtte hij zich op het positieve.
De wedstrijden vanaf de tribune bekijken was erg zwaar. Hoewel hij kalm lijkt, erkent Merino dat hij het vreselijk vindt als het team lijdt. “Als fans me op straat aanspreken, zeg ik dat ik het begrijp en dat het me spijt dat ik ze zo laat lijden”, vertelt hij. De blessure bracht herinneringen terug aan eerdere afwezigheden, zoals een WK en een EK. Toch werd het doel om het WK te halen zijn belangrijkste drijfveer om sterk te herstellen.
Mijn hart zei me vanaf het moment van de blessure: ‘Ik ga het halen’. Maar ik wist dat dat meer verlangen dan realiteit was. Toen ik begon te rennen en zag dat alles goed ging, wist ik zeker dat ik kon komen.
De bondscoach toonde voortdurend interesse door te bellen en te vragen naar zijn toestand. Die nabijheid gaf extra motivatie. Merino werkt al sinds zijn zeventiende of achttiende met De la Fuente samen en waardeert het vertrouwen dat in hem is gesteld. Hoewel de coach zijn aanwezigheid op het WK heeft laten doorschemeren, heeft de speler zelf nog geen directe bevestiging gekregen.
Merino vindt het terecht dat Spanje zich als favoriet presenteert. “Als mensen zeggen dat je favoriet bent, komt dat omdat je het hebt verdiend. Daar hoef je niet voor weg te duiken”, stelt hij. Hij benadrukt de eenheid in de groep en de speelwijze die al vanaf de jeugdteams wordt aangeleerd. Hij noemt ook de rol van spelers als Oyarzabal, die zich een basisplaats heeft veroverd met beslissende doelpunten en het overwinnen van blessures.
Sommigen noemen hem ‘de alleskunner’ vanwege zijn veelzijdigheid: hij kan centraal in de verdediging, als controlerende middenvelder, als aanvallende middenvelder of zelfs als spits spelen, afhankelijk van wat het team nodig heeft. Voor het WK wijst hij Colombia aan als mogelijke verrassing en waarschuwt hij voor het zware schema met reizen, verschillende klimaten en hoogte. “Wie zich het best aanpast en het sterkste team heeft, wint”, besluit hij.
Merino benadrukt dat elke wedstrijd als een finale moet worden benaderd, herinnerend aan de les van de eerste wedstrijd van het vorige WK die Spanje won. De boodschap van de groep is duidelijk: maximaal presteren tegen iedereen en alle tegenstanders respecteren.