Teresa Enke onthult voor het eerst details over de dag dat Robert Enke zelfmoord pleegde

De weduwe van de Duitse doelman vertelt in een podcast over de uren voor en na de zelfmoord op 10 november 2009.

Zeventien jaar na de dood van haar man heeft Teresa Enke besloten om voor het eerst intieme details te delen over de uren voorafgaand aan de zelfmoord van Robert Enke, de internationale doelman die voor Duitsland speelde en uitkwam voor FC Barcelona, Tenerife en Hannover 96.

In de podcast '¿Cómo estás? Con Robin Gosens' gaf de weduwe een precies verslag van de dag 10 november 2009, toen de voetballer zelfmoord pleegde zonder dat zij iets vermoedde.

Een rustige avond zonder waarschuwingssignalen

De avond ervoor verliep normaal. Het stel bracht de avond samen op de bank door. Voor het slapengaan omhelsde Robert haar, kuste haar en zei 'Ik hou van je'. Zij antwoordde 'Ik ook van jou, lieverd'. Op dat moment was Teresa Enke ervan overtuigd dat de toestand van haar man was verbeterd.

De dag van het voorval en de eerste vermoedens

Op 10 november 2009 had Robert Enke een vrije dag van de training. Toch kondigde hij aan dat hij naar de club zou gaan om bij te werken. Voor hij vertrok, kwam hij nog even terug om haar een kus te geven. 'Daarna hoorde ik niets meer', herinnerde zijn weduwe zich.

Toen de avond aanbrak zonder dat hij terugkwam en ze sirenes buiten hoorde, overviel haar een gevoel van onrust. Hoewel ze de geluiden in eerste instantie niet met haar man in verband bracht, had ze een slecht voorgevoel.

De bevestiging van de tragedie

Teresa Enke nam contact op met de vertegenwoordiger van haar man, Jorg Neblung, die hem ook niet kon bereiken. Een latere oproep aan de keeperscoach van Hannover 96 onthulde dat er die dag geen training was geweest. 'Dat was het moment dat ik dacht: shit!', vertelde ze.

Op advies van Neblung zocht ze in huis en vond een afscheidsbrief in de slaapkamer. Daarna volgde ze het geluid van de sirenes tot aan de plek van het voorval. Hoewel ze eerst niet werden toegelaten, wist ze meteen wat er was gebeurd. 'Ik weet niet waarom, maar ik wist het', vertelde ze. Alles verliep 'als in een film' en was verwarrend.

De beslissing om in het openbaar te spreken

De volgende dag verscheen Teresa Enke voor de pers. 'Ik wil praten. Ik ben het hem verschuldigd... We zullen gewoon de waarheid vertellen', verklaarde ze toen. Jaren later bekende ze dat ze 'het zat' was van de leugens die over de gezondheidstoestand van haar man waren verspreid.

De strijd tegen depressie en het familie-erfgoed

Robert Enke had al jaren last van depressie, maar hield dit verborgen voor het publiek. Een eerdere klap had het gezin al getroffen: in 2006 overleed hun dochter Lara aan een hartafwijking. In de podcast verzekerde Teresa Enke dat haar man dat verlies nooit goed had verwerkt. Voetbal diende als uitlaatklep, maar loste zijn psychische problemen niet op.

Op zijn laatste tocht bezocht Robert Enke het graf van zijn dochter en schreef op een hart: 'Lara, papa komt!'. 'Mijn moeder zei dat zij het had gedaan, maar dat is niet waar. Ik ken zijn handschrift', verduidelijkte Teresa Enke.

Na de dood van haar man richtte ze de Fundación Robert Enke op, die zich richt op voorlichting over depressie en steun aan mensen die ermee te maken hebben.

Tags bij dit artikel