Teresa Enke onthult details over de dag dat Robert Enke zelfmoord pleegde

De weduwe van de keeper van Hannover 96 en ex-Barcelona spreekt voor het eerst in een podcast over de uren voor en na de zelfmoord in november 2009

Zeventien jaar na de dood van Robert Enke heeft zijn weduwe Teresa Enke voor het eerst een gedetailleerd verslag gegeven van de uren die voorafgingen aan en volgden op de zelfmoord van de Duitse international.

Een rustige avond die in een tragedie eindigde

In de podcast 'Hoe gaat het? Met Robin Gosens' legde Teresa Enke uit dat er de avond voor 10 november 2009 geen enkel alarmsignaal was. Het stel bracht de avond samen op de bank door en voor het slapengaan omhelsde de keeper haar, kuste haar en zei 'Ik hou van je'. Zij antwoordde met dezelfde warmte en overtuigde zichzelf ervan dat zijn stemming was verbeterd.

De volgende dag kondigde Robert Enke, die toen voor Hannover 96 speelde, aan dat hij naar de clubfaciliteiten zou gaan om te trainen, hoewel hij eigenlijk vrij had. Voor hij wegging gaf hij haar opnieuw een kus. 'Daarna hoorde ik niets meer', herinnerde zijn weduwe zich.

Het voorgevoel en de afscheidsbrief

Toen de avond viel en de keeper niet terugkwam, hoorde Teresa Enke sirenes buiten en voelde ze een groeiende onrust. In eerste instantie verbond ze de geluiden niet met haar man, maar ze had een slecht voorgevoel. Nadat ze contact had opgenomen met zijn vertegenwoordiger Jorg Neblung en ontdekte dat er die dag geen training was geweest, sloeg de bezorgdheid om in zekerheid.

Op advies van de vertegenwoordiger zocht ze in huis en vond een afscheidsbrief in de slaapkamer. Ze ging vervolgens op weg, volgend op het geluid van de sirenes. Bij aankomst wist ze wat er was gebeurd. 'Ik weet niet waarom, maar ik wist het', verklaarde ze. Alles verliep 'als in een film' en was verwarrend.

Verbintenis aan de waarheid en afwijzing van leugens

Al de volgende dag verscheen Teresa Enke voor de pers. 'Ik wil praten. Ik ben het hem verschuldigd... We zullen gewoon de waarheid vertellen', rechtvaardigde ze haar beslissing.

De weduwe bekende dat ze 'het zat' was van de leugens die jarenlang over de geestelijke gezondheid van haar man waren verspreid, die lange tijd aan depressie leed zonder dat het publiek het wist. Een eerdere klap had het gezin al getroffen: in 2006 overleed hun dochter Lara aan een hartafwijking.

Het bericht op het graf van Lara

Teresa Enke uitte haar overtuiging dat Robert Enke het verlies van zijn dochter nooit helemaal heeft verwerkt. Voordat hij zelfmoord pleegde, bezocht de keeper het graf van Lara en schreef op een hart de woorden: 'Lara, papa komt!'. 'Mijn moeder zei dat zij het had gedaan, maar dat is niet waar. Ik ken zijn handschrift', verduidelijkte de weduwe.

Na de dood van haar man richtte Teresa Enke de Robert Enke-stichting op om aandacht te vragen voor depressie en mensen die ermee te maken hebben te ondersteunen.