De Japanse premier Sanae Takaichi zoekt actief naar nieuwe inkomstenbronnen om een breed economisch programma uit te voeren, waaronder een tijdelijke verlaging van de btw op voedsel, hogere defensie-uitgaven en een langetermijninzet voor publiek-private investeringen in belangrijke sectoren.
Succes zou haar in staat stellen de verkoop van nieuwe staatsobligaties te beperken en de zorgen van beleggers over de hoge schuldenlast van Japan te verminderen. Bij mislukking zou ze meer moeten lenen of meer risico op de belastingbetaler moeten afschuiven, wat haar politieke positie op de proef stelt vóór de cruciale deadline aan het eind van het jaar.
Een overheidsadviescommissie stelde onlangs voor om agressiever te putten uit de overschotten op de speciale rekening van het valutafonds, waarin het merendeel van de Japanse valutareserves is ondergebracht. De rekening heeft geprofiteerd van jarenlange yen-zwakte en hoge rentetarieven in het buitenland.
De huidige regels schrijven voor dat minstens 30 procent van elk overschot als buffer wordt aangehouden en de rest naar de algemene rekening wordt overgeheveld. In boekjaar 2025 leverde de rekening ongeveer 5,1 biljoen yen aan overschot op, waarvan circa 60 procent werd doorgeschoven.
Economisten waarschuwen dat een zwaarder beroep op deze middelen onzekerheid met zich meebrengt. Dalende buitenlandse rentes of een sterkere yen kunnen toekomstige overschotten verkleinen en interventies bij marktschommelingen kunnen grotere saldi vereisen.
Het is niet zo dat er een magische geldpot is waar ze steeds uit kunnen putten. De realiteit is dat ze te veel grote beloften hebben gedaan en nu moeite hebben om het geld te vinden om die na te komen.
Centraal in Takaichi’s groeistrategie staat het aantrekken van 370 biljoen yen aan gecombineerde publieke en private investeringen tot 2040 in zeventien prioritaire sectoren zoals kunstmatige intelligentie en halfgeleiders.
Het ministerie van Industrie overweegt de uitbreiding van tweestapsleningen, waarbij de staatsbank Japan Finance Corporation geld via banken naar bedrijven sluist. Voorstellen omvatten het openstellen van het programma voor grote en regionale banken bij crisisprojecten en het laten dragen van een deel van eventuele verliezen door de overheid.
Keio-universiteitshoogleraar Takero Doi merkte op dat verliesdelingsregelingen uiteindelijk een beroep kunnen doen op de algemene rekening, maar hij stelde dat de combinatie van overheidsleningen met reguliere bankleningen de kredietdiscipline helpt bewaren.
Vanaf volgend jaar verhoogt de Bank of Japan het tempo van ETF-verkoop naar 860 miljard yen per jaar, tegenover het eerdere tempo van 330 miljard yen. Bloomberg Economics schat dat dit jaarlijks een extra 800 miljard yen aan overdrachten aan de overheid kan opleveren.
Takaichi heeft aangegeven dat deze middelen moeten worden ingezet voor investeringen die verband houden met economische veiligheid. Ambtenaren erkennen dat marktomstandigheden de verkoop kunnen vertragen, waardoor de inkomstenstroom minder voorspelbaar is dan belastinginkomsten.
Een vorig jaar opgerichte efficiëntiecommissie onderzoekt ongeveer tweehonderd publieke fondsen met een waarde van circa 7 biljoen yen, plus diverse subsidies en fiscale voordelen, op mogelijke bezuinigingen.
Diepe kortingen riskeren weerstand van industrieën en regeringsfractieleden met langdurige banden met die programma’s. Doi merkte op dat Takaichi impopulaire bezuinigingen mogelijk links laat liggen om kiezerssteun te behouden.
Takaichi heeft gewezen op ongeveer 40 biljoen yen aan obligatie-uitgifte in het voorgaande boekjaar als benchmark die ze wil evenaren. Waarnemers zeggen dat de omvang van de niet-obligatiefinanciering die ze weet te realiseren bepaalt of die doelstelling haalbaar blijft.
Ik wil zo snel mogelijk concrete resultaten zien, met name wat betreft de mate waarin deze inspanningen de uitgifte van staatsobligaties daadwerkelijk zullen beperken.