De voorbereiding verliep niet ideaal. Een uitgebreide avondmaaltijd met vrienden en moeite om vroeg op te staan kenmerkten het begin van een bijzondere dag voor Tadej Pogacar. Zaterdag om negen uur ’s ochtends logde de Sloveense kampioen in op het platform MyWhoosh vanaf zijn terras, met enige vertraging en omringd door het gezinsleven: zijn tweejarige zoon eiste aandacht terwijl de renner de roller en de verbinding afstelde.
De sessie trok ongeveer 10.000 virtuele wielrenners. Pogacar toonde zich verrast door de enorme opkomst en grapte over zijn eigen inspanning: hij zweette al hevig bij de start. Technische problemen met de verbinding en aparte ruimtes bemoeilijkten het begin, maar de organisatie slaagde erin de grote groep te coördineren.
De Sloveen hervatte twee weken geleden zijn trainingen na het incident in La Vuelta. Dergelijke virtuele evenementen helpen hem de routine te doorbreken en iets anders te beleven. Zijn blik is al gericht op 2027, al wordt het definitieve programma vastgesteld tijdens de trainingskamp in december.
Het team heeft me drie opties gegeven. Het is een belangrijke beslissing en ik neem de tijd om te analyseren wat ik wil doen. De definitieve keuze volgt tijdens de trainingskamp in december.
Tot de meest waarschijnlijke wedstrijden behoren een terugkeer naar de klassiekers, de UAE Tour en uiteraard de Tour de France. Over het parcours van de Grande Boucle, dat door sommigen als minder gunstig wordt gezien, blijft Pogacar kalm: hij heeft al zeven edities gereden en weet dat er altijd bergen, vlakke stukken, wind en tijdritten zullen zijn.
De val in Valencia blijft in het gesprek aanwezig. Pogacar ziet het als een inherent risico van de competitie en pleit voor betere veiligheid bij de huidige hoge snelheden. Hij racet al sinds zijn negende in het peloton en adviseert jongeren om met angst om te gaan zonder te vergeten dat vallen bij de sport hoort.
Hij prijst het werk van Brandon McNulty en toont zich bereid hem te steunen nu die de regenboogtrui draagt. Onder de renners die hij het meest bewondert, noemt hij Mathieu van der Poel, Remco Evenepoel en Jonas Vingegaard om hun vastberadenheid. Als hij krachten kon meten met legendes, zou hij kiezen voor Alberto Contador, Fabian Cancellara en Tom Boonen.
Om zich voor te bereiden op de Tour kiest Tadej Pogacar voor Sierra Nevada, een plek die hij ondanks de monotonie als de beste beschouwt. Zijn gebruikelijke ontbijt bestaat uit ananas, kiwi, blauwe bessen, mango en havermout met yoghurt. Voor het slapengaan visualiseert hij positieve scenario’s en gunstige uitslagen, een natuurlijke gewoonte die hem helpt de wedstrijden aan te gaan.
De kampioen genoot als toeschouwer van het eerste wereldkampioenschap gravel en sluit deelname in de toekomst niet uit, al is tijd een beperking. Esports wijst hij af vanwege de mentale belasting, al waardeert hij de veiligheid. Hij verdedigt de roller als efficiënt hulpmiddel, mits met voorzichtigheid om overbelasting te voorkomen.
De massale deelname leverde een donatie van 10.000 dollar op aan de Tadej Pogacar Foundation, die zich richt op kinderen met problemen en jongeren met kanker. De Sloveen toonde zich dankbaar en moedigde meer mensen aan de stichting te leren kennen.
Ondertussen legde de deelnemende journalist 16,3 kilometer af in 45 minuten en 20 seconden met een gemiddeld vermogen van 88 watt. Pogacar vervolgde met nog drie uur training. De sessie eindigde met een grap: hij geeft liever antwoord op vragen uit de gemeenschap dan op die van journalisten.