Spanje zou het wk aanvoeren zonder immigranten, frankrijk zakt naar de vijfde plaats

Een interactief experiment kwantificeert het belang van migratie voor de nationale elftallen en onthult grote verschuivingen in de wereldranglijst.

Het voetbal van nationale elftallen is allang geen statisch beeld van nationale grenzen meer. Elke vier jaar brengt het wk spelers samen die in een ander land zijn geboren maar een ander land vertegenwoordigen, kinderen van families die continenten overstaken en talenten die in Europese academies zijn opgeleid maar kiezen voor hun Afrikaanse roots. Een nieuw interactief experiment zet die realiteit om in cijfers en laat zien hoeveel het toernooi zou veranderen als het migratiefactor werd weggenomen.

Spanje neemt de leiding in het alternatieve scenario

Volgens het experiment van The Immigrant Factor zou Spanje de ranglijst aanvoeren. In het echte wk staat La Roja op de tweede plaats met een gemiddelde van 82,8. Als spelers die buiten Spanje zijn geboren of kinderen van immigranten zijn worden weggenomen, zakt Frankrijk naar de vijfde plaats en blijft Spanje eerste, ondanks enig talentverlies.

Slechts drie van de 26 Spaanse geselecteerden vallen onder de migratiecategorie: Lamine Yamal, Nico Williams en Aymeric Laporte. De rest van de selectie behoudt een benijdenswaardige diepgang, aangevoerd door Rodri met 90 punten.

Frankrijk verliest zijn troon door afhankelijkheid van de diaspora

Frankrijk, de huidige leider met 83,2, ondervindt de grootste impact onder de grote Europese landen. De selectie die in 2018 wereldkampioen werd en het multiculturele Europese voetbal domineerde, verliest diepgang en daalt naar de vijfde plaats. De maker van de tool, Artur Scartazzini, erkent dat hij een nog grotere val had verwacht.

We dachten dat er een indrukwekkende daling zou komen bij veel Europese landen, maar dat viel in de praktijk mee. De kracht daalt, maar niet zo sterk als je zou denken.

— Artur Scartazzini, bedenker van The Immigrant Factor, interview met MARCA

Marokko lijdt de grootste terugval van het toernooi

Marokko zakt achttien plaatsen. De selectie die op de veertiende plaats stond met een gemiddelde van 75,4 verliest de basis die gebouwd is op spelers die in Europa zijn geboren of opgeleid. De Marokkaanse bond heeft de zoektocht naar talent in de diaspora omgezet in een officieel sportbeleid.

Brazilië en Argentinië merken nauwelijks iets

De Zuid-Amerikaanse elftallen houden beter stand. Brazilië, derde met 81,8, en Argentinië, zevende met 80,6, behouden vrijwel hun positie omdat hun model minder afhankelijk is van spelers die elders zijn geboren of van de tweede generatie.

Het experiment laat zien hoe mondiaal talent circuleert

De tool geeft elk land voetballers met familiebanden terug, ook als ze nu voor andere landen uitkomen. Het opvallendste voorbeeld is Achraf Hakimi: geboren in Spanje en opgeleid bij Real Madrid. In het alternatieve scenario zou Spanje Yamal verliezen maar Hakimi als rechtsback terugkrijgen.

Lamine Yamal valt af, maar Hakimi kan in de selectie komen. De score daalt, maar Spanje blijft erg sterk.

— Artur Scartazzini, interview met MARCA

Het experiment is geen voorspelling of definitief oordeel. Het is een illustratie die laat zien in hoeverre immigratie deel uitmaakt van de motor van het moderne voetbal. Zonder immigratie zou het wk een ander toernooi zijn, armer en minder representatief voor de huidige samenlevingen.

Tags bij dit artikel