Het Spaanse elftal heeft wisselende indrukken achtergelaten in de groepsfase van het WK. Het struikelblok tegen Kaapverdië heeft de oorspronkelijke plannen verstoord en de mogelijkheid van een ruime rotatie in de derde wedstrijd weggenomen, wat een lastige situatie oplevert voor de knock-outfase in een toernooi dat zo gelijk is.
Spanje heeft zijn beste voetbal nog niet laten zien, met uitzondering van een halfuur tegen Saoedi-Arabië, en heeft zijn gebruikelijke dominantie niet opgelegd. Hoewel de selectie op papier goed leek, is de fysieke conditie van enkele sleutelspelers een obstakel geworden dat de voorbereiding van de bondscoach direct in twijfel trekt.
In de aanval springen twee namen in het oog die onmisbaar lijken: Lamine Yamal en Oyarzabal. Daar komen Baena en Dani Olmo bij, spelers met een superieure techniek die frisheid en draaivermogen met de bal brengen. Hun aanvallende productie is moeilijk te missen in een team dat minder vloeiend circuleert dan verwacht.
In het middenveld behoudt Rodri zijn plek ondanks dat hij nog niet op zijn best is, een beslissing die enige frustratie veroorzaakt bij Zubimendi. Op de rechterflank is Pedro Porro een interessante optie, die meer evenwicht kan bieden dan Llorente door nauwkeuriger te centreren en minder te dribbelen.
Het grootste tekort van Spanje ligt in het beperkte gebruik van Pedri, de speler die met zijn visie en spelbeheersing het verschil kan maken. Om zijn invloed te herstellen, moet hij worden bevrijd van bepaalde verantwoordelijkheden en terugkeren in zijn natuurlijke rol als schakel tussen de linies.
Bondscoach De la Fuente heeft aangegeven dat de Canariër niet exact hetzelfde kan functioneren als bij Barcelona omdat zijn teamgenoten anders zijn. Toch wordt verwacht dat hij binnenkort de nodige verbindingen vindt om weer te schitteren.
De knock-outfase laat geen fouten toe. Spanje heeft continuïteit in het spel nodig en geen losse flitsen, dezelfde regelmaat die het tot favoriet maakte voor het toernooi. In een WK waarin individuele sterren meer schitteren dan collectieven, heeft het team meer kansen als Pedri zijn rol weer oppakt.
Wanneer de bal vloeiend circuleert, vliegt Spanje. De glimlach en het karakter van Pedri vormen de beste manier om de tot nu toe opgebouwde negatieve sensaties te bestrijden.