Spanje haalt 43 wedstrijden zonder verlies en streeft naar titel beste selectie ooit

De ploeg van Luis de la Fuente combineert Euro, WK en Nations League met een vlekkeloze speelstijl en een historische reeks.

Het debat in Spanje of de huidige selectie beter is dan die van 2010 heeft aan kracht gewonnen. Toch rijst een ambitieuzere vraag: is dit team het beste aller tijden in het internationale voetbal? Tijdperken vergelijken blijft complex, maar de prestaties en speelstijl van het huidige Spanje nodigen uit tot een serieuze overweging.

Prestaties die een gouden tijdperk markeren

Onder leiding van Luis de la Fuente heeft Spanje een EK, een WK en een Nations League veroverd, naast een finaleplaats in een andere editie van dat toernooi. Daar komt een reeks van 43 opeenvolgende wedstrijden zonder verlies bij, de langste ooit bij nationale elftallen. De meeste duels werden met een overwinning afgesloten, met opvallende resultaten tegen onder meer Engeland, Kroatië en Tsjechië.

De speelstijl valt op door kwaliteit en aantrekkingskracht. Het team vermijdt lange ballen en kiest voor technisch en aanvallend voetbal dat fans bekoort. Deze aanpak, gecombineerd met de resultaten, versterkt de discussie over de historische plaats ten opzichte van legendarische teams als het Brazilië van Pelé of het Argentinië van Maradona.

Fabián Ruiz, de stille motor van het team

Het spel van Fabián Ruiz is constant en uitmuntend. Zijn aanwezigheid op het middenveld brengt hiërarchie, kalmte en een groot loopvermogen. Bovendien laat hij zijn teamgenoten schitteren zonder zelf in de schijnwerpers te staan. Deze teamgerichte instelling verklaart mede waarom hij niet tot de kandidaten voor de Gouden Bal behoort, ondanks zijn duidelijke invloed op het collectief.

Baena neemt leiderschap in cruciale momenten

In het recente duel met Tsjechië toonde Baena maturiteit door de beslissende strafschop op zich te nemen. Met Oyarzabal en Lamine Yamal afwezig, greep de speler de verantwoordelijkheid en scoorde hij met een krachtige en precieze treffer. Zijn opkomst in de basis tijdens het WK en zijn huidige rol weerspiegelen een duidelijke groei.

Huijsen herpakt zijn beste niveau

De centrale verdediger van Real Madrid Huijsen heeft met de nationale ploeg opnieuw zijn beste voetbal laten zien. Hij blonk uit tegen Tsjechië en bevestigt een herstel dat definitief lijkt. Met hernieuwd zelfvertrouwen en de persoonlijkheid om de bal op te bouwen, is hij een vaste basisspeler geworden voor De la Fuente. Zijn afwezigheid op het WK was een tegenvaller, maar zijn huidige reactie verdient lof.

Kritiek op de arbitrage in het duel met Tsjechië

Scheidsrechter Nikola Dabanovic had een wisselvallige wedstrijd in een duel zonder grote historie of initiële controverse. Hij miste in enkele cruciale situaties, zoals de handsbal van Ambros en de rode kaart voor Krejci, en had het VAR nodig om beslissingen te corrigeren. Al vooraf had hij bevestigend geantwoord op de vraag of het nodig is om rode kaarten te beperken, met name verwijzend naar zijn eigen geval.

Een reeks die onbereikbaar lijkt

De 43 wedstrijden zonder verlies vertegenwoordigen meer dan een volledige competitie en naderen niveaus die nauwelijks te overtreffen zijn. Na het WK heeft het team de competitieve honger intact gehouden en haalt het 15 punten uit 15 mogelijke in de laatste wedstrijden. Dit overwicht, samen met de speelstijl, plaatst de Spaanse selectie onder de meest succesvolle en aantrekkelijke elftallen uit de geschiedenis.

Tags bij dit artikel