- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - PS3 nieuws
    - Xbox One nieuws
    - Xbox 360 nieuws
- Hardware nieuws

Oscarnominée reflecteert op de uitdagingen en triomfen van het herinterpreteren van Virginia Woolfs klassieker met Nigeriaanse regisseurs Arie en Chuko Esiri

Sophie Okonedo maakt haar langverwachte debuut op het Filmfestival van Cannes met Clarissa, een frisse interpretatie van Virginia Woolfs Mrs. Dalloway die is verplaatst naar het hedendaagse Lagos. De genomineerde voor een Oscar speelt de titelrol in de film van de Nigeriaanse broers Arie en Chuko Esiri. Ze noemt de uitnodiging een emotioneel hoogtepunt na jaren van inspanning om het project te realiseren.

Okonedo overweldigd door verrassende Cannes-selectie

Het nieuws overviel Okonedo. Ze had net extra scènes opgenomen voor de lowbudgetproductie die op 35mm-film is gedraaid. Bij de bevestiging volgde eerst een verbijsterde stilte, daarna tranen bij haar en de Esiri-broers. Okonedo was nog nooit in Cannes geweest en zag de selectie meteen als de ultieme erkenning voor een verhaal dat meermaals bijna strandde.

De productie kende obstakels zoals het vinden van financiering voor een project buiten Nollywood en het samenstellen van een vrijwel volledig Nigeriaanse crew. Okonedo herinnert zich de vele bijna-missers die de opnames tot op het laatste moment bedreigden. De keuze van de regisseurs voor celluloidfilm maakte alles nog complexer en vroeg om uiterst zorgvuldige planning.

Ik moest huilen. Ik ben nog nooit in Cannes geweest. Ik zei: ‘Als er verder niets gebeurt, is dit al meer dan we ooit hadden durven hopen voor deze film.’

Lange weg van lockdown-idee naar voltooide film

Het project ontstond tijdens de lockdowns toen de Esiri-broers contact opnamen met Okonedo’s Amerikaanse agent. Ze keek naar hun eerdere film Eyimofe en stemde in met een ontmoeting. Na de eerste gesprekken pitchten ze een Lagos-versie van Mrs. Dalloway. Okonedo zegde direct toe, al duurde het anderhalf jaar voordat het script er was.

Producer Theresa Park kwam later aan boord en hielp met de financiering. Okonedo hield regelmatig contact met Chuko Esiri, die haar in Sussex bezocht en haar voorstelling van Medea bijwoonde. Het hele proces vergde veel geduld, maar elke mijlpaal voelde als een overwinning tot het Cannes-nieuws kwam.

Stoute creatieve keuzes bepalen de Lagos-setting

De Esiri-broers kozen ondanks de beperkingen voor 35mm-film, een beslissing die Okonedo toeschrijft aan hun gedurfde visie. Ze zette hun zelfvertrouwen af tegen haar eigen voorzichtige, arbeidersklasse-instinct en merkte dat zij zich volledig richtten op hun artistieke doelen. Het verhaal wisselt hedendaagse scènes in het chique Victoria Island af met flashbacks van twintig tot vijfentwintig jaar eerder.

Okonedo bereidde zich voor door het boek op latere leeftijd opnieuw te lezen en ontdekte dat de thema’s herinnering en spijt nu veel sterker resoneerden. Twee dagen voor haar vertrek naar Nigeria liep ze de Londense route uit het boek, in de hoop die verwondering mee te nemen naar de opnames in Lagos. Daar bleek de chaotische energie van de stad zowel overweldigend als inspirerend.

Accent en klassedynamiek weerspiegelen modern Nigeriaans leven

Okonedo spreekt Clarissa met een verzorgd Brits accent dat past bij de public-school-achtergrond van de regisseurs. De broers wuifden zorgen over begrip bij westerse kijkers weg en benadrukten dat ze de welgestelde kringen die ze kennen zouden laten zien. Okonedo putte inspiratie uit een echte peettante die de grandeur van de rol belichaamde.

Bijrollen, waaronder een getraumatiseerde veteraan gespeeld door debutant Fortune Nwafor en David Oyelowo als Peter, gebruiken lokale dialecten. Toheeb Jimoh vertolkt de jonge Peter. Okonedo nam de levendigheid van de stad in zich op terwijl ze logeerde bij de matriarch van de Esiri-familie en herontdekte aspecten van haar Nigeriaanse roots die ze nog nooit volledig had verkend.

Project verdiept Okonedo’s band met Nigeriaanse roots

De ervaring was persoonlijk transformerend. Okonedo voelde zich in Lagos bevrijd om zich vrijer uit te drukken dan in haar gebruikelijke ingetogen Britse stijl. Ze ziet nu mogelijkheden voor toekomstige verhalen voor Nigeriaanse publiek in Nollywood-formaat, terwijl ze haar eigen narratieve aanpak behoudt.

De verplaatsing van een typisch Brits literair werk naar een voormalige kolonie voelt voor Okonedo als een bewuste culturele reclaiming. Ze verliet Lagos overtuigd dat westerse maatstaven succes niet langer definiëren en dat authentieke lokale verhalen miljoenen mensen op eigen kracht kunnen bereiken.