Erotische thrillers kenden een sterke periode in de jaren tachtig en begin jaren negentig met titels als Body Heat, Fatal Attraction en Basic Instinct. Latere films zoals Fifty Shades of Grey en The Handmaiden vonden enig succes, maar talloze navolgers bleven ver achter.
Veel van deze films leunden zwaar op stoomscènes terwijl sterke verhalen of geloofwaardige personages ontbraken. De resultaten variëren van vergeetbaar tot ronduit aanstootgevend. Hieronder een ranglijst van de zwakste films in het subgenre.
Jennifer Lopez speelt Claire Peterson, een lerares op een middelbare school die een scheiding doormaakt in The Boy Next Door (2015). Een gespierde 19-jarige buurman, Noah, gespeeld door Ryan Guzman, trekt naast haar in en lokt haar al snel in een korte affaire. Wanneer zij de relatie beëindigt, verandert Noah in een gevaarlijke stalker. Het plot loopt uit op een absurde schuurbrand en een overmatig gebruikt EpiPen. Regisseur Rob Cohen's film scoorde 12 procent op Rotten Tomatoes en tart de geloofwaardigheid van begin tot eind.
Madonna speelt Rebecca Carlson in Body of Evidence (1993), een vrouw die wordt beschuldigd van de moord op haar rijke oudere minnaar door intense seksuele activiteit. Willem Dafoe vertolkt haar advocaat, die een relatie met haar krijgt. Het scenario bevat een zwakke twist en een onbevredigend einde. Slechte regie en montage maken het er niet beter op, met als resultaat een score van 8 procent op Rotten Tomatoes.
Mickey Rourke en Carré Otis staan centraal in Wild Orchid (1989), een verhaal dat zich afspeelt in Rio de Janeiro. Otis speelt een vastgoedadvocaat die verstrikt raakt in een erotische relatie met Rourke's rijke Amerikaanse personage. Regisseur Zalman King probeerde het succes van 9½ Weeks te herhalen, maar leverde een dun verhaal dat vooral dient als excuus voor softcore-scènes. Critici gaven het een score van 10 procent.
Sharon Stone keert terug als Catherine Tramell in Basic Instinct 2 (2006). Het personage verhuist naar Londen, veroorzaakt een dodelijk auto-ongeluk en belandt in therapie bij een psychiater gespeeld door David Morrissey. Ze ontwricht zijn leven terwijl er meer doden om haar heen vallen. De film probeert provocerend te zijn, maar komt geforceerd en onbevredigend over met slechts 6 procent op Rotten Tomatoes.
Bruce Willis speelt een kleurenblinde psychiater die een therapiesessie overneemt na de moord op zijn collega in Color of Night (1994). Grafische seksscènes met Jane Marchs personage worden afgewisseld met steeds ingewikkeldere plotwendingen, waaronder meervoudige persoonlijkheidsstoornis en verborgen familiemanipulatie. De ontknoping tart de logica tot het uiterste, ondanks een zekere 'zo slecht dat het goed is'-appeal.
Michele Morrone en Anna-Maria Sieklucka spelen de hoofdrollen in 365 Days (2020), een Netflix-bewerking van een Poolse roman. Een maffiabaas ontvoert een zakenvrouw en geeft haar een jaar om verliefd op hem te worden. Het uitgangspunt berust op het Stockholmsyndroom en krijgt zware kritiek vanwege antifeministische thema's en een exploitatieve toon. De film scoorde 0 procent bij de critici op Rotten Tomatoes en kreeg twee vervolgen.