Slavoj Žižek keert terug in de bioscoop met The Pervert’s Guide to Utopias, de nieuwste samenwerking met regisseur Sophie Fiennes. De Sloveense filosoof en cultuurcriticus gebruikt opnieuw film als lens om de samenleving, politiek en menselijke natuur te onderzoeken in dit derde deel van de populaire documentaireserie.
De film gaat op 7 september in wereldpremière op het Filmfestival van Venetië. Fiennes plaatst Žižek rechtstreeks in nagespeelde scènes uit films en televisieseries, waardoor zijn kenmerkende commentaar zich ontvouwt binnen de cinematografische werelden die hij analyseert.
Na The Pervert’s Guide to Cinema uit 2006 en The Pervert’s Guide to Ideology uit 2012 houdt de nieuwe documentaire vast aan het vertrouwde format. Fiennes zet Žižek neer in sleutelmomenten uit het bronmateriaal, zoals liggend in een badkuip in een trouwjurk om Lars von Triers Melancholia te bespreken of liggend op een bed in een rode kamerjas terwijl hij de dystopische thema’s van The Handmaid’s Tale behandelt.
Deze visuele opstellingen vormen een opvallend decor voor Žižek’s brede observaties over film en hedendaagse cultuur. Zijn analyses dagen vaak gangbare interpretaties uit en leiden tot debat onder kijkers.
In een opvallend fragment onderzoekt Žižek James McTeigues V for Vendetta. Hij betoogt dat het verhaal geen viering is van rebellie tegen tirannie. In plaats daarvan onthult de subtekst een wederzijdse afhankelijkheid waarbij zowel het autoritaire regime als zijn tegenstanders elkaars bestaan in stand houden.
Onze plicht is om de dingen te zien zoals ze zijn. En hier helpt cinema ons bij. Want ik denk dat de rol van Hollywood, of cinema in het algemeen, altijd is geweest om de utopische vooronderstellingen naar voren te brengen die we in ons gewone, dagelijkse leven niet waarnemen.
Keeper Pictures, P Guide, SPOK Films, The Film Kitchen en Mattima Films produceerden de documentaire. Shani Hinto verzorgt de wereldwijde verkoop van het project.
The Pervert’s Guide to Utopias zet de verkenning van de serie voort hoe populaire media diepere ideologische structuren weerspiegelt. Het publiek mag dezelfde mix van intellectuele provocatie en visuele vindingrijkheid verwachten die de eerdere delen kenmerkte.