Deze sitcoms uit de jaren tachtig zouden vandaag waarschijnlijk op kritiek stuiten

Provocerende humor en verouderde stereotypen in vergeten klassiekers als Married... with Children en Small Wonder botsen met moderne verwachtingen.

Sitcoms uit de jaren tachtig vertrouwden vaak op ensemble casts en op zichzelf staande afleveringen die ze gemakkelijk te bekijken maakten. Terwijl series als Seinfeld culturele iconen blijven en nieuwere titels zoals Abbott Elementary lof oogsten om hun aanpak, lijken verschillende minder bekende series uit dat decennium nu gedateerd. Hun omgang met gevoelige onderwerpen zou waarschijnlijk scherpe kritiek krijgen in een meer sociaal bewuste tijd.

Married... with Children ging bewust de grenzen over

Married... with Children draaide om Al Bundy (Ed O'Neill), een voormalig atleet die als schoenenverkoper werkte. Hij woonde met zijn vrouw Peggy (Katey Sagal), hun kinderen en botste regelmatig met de buren. De serie ging voor edgy humor met veel seksistische opmerkingen en grappen over dikke mensen. Verhaallijnen namen seksuele intimidatie soms licht op en de show had een groep genaamd NO MA'AM die de invloed van vrouwen belachelijk maakte.

Charles in Charge leunde op ongemakkelijke humor en latere beschuldigingen

Charles in Charge had Scott Baio in de hoofdrol als student die bij een gezin introk als oppas. Afleveringen objectificeerden vrouwen vaak via luchthartige grappen, waaronder een over een pyjamafeestje van tienermeisjes. De serie kwam extra onder vuur te liggen nadat co-ster Nicole Eggert in 2018 Baio beschuldigde van wangedrag en een andere castlid hem ook beschuldigde van verbale en fysieke problemen.

It's Your Move verheerlijkte bedrog zonder consequenties

It's Your Move volgde tiener Matthew Burton (Jason Bateman) die ingewikkelde oplichtingspraktijken uithaalde bij volwassenen, waaronder pogingen om de relatie van zijn moeder te saboteren. De serie presenteerde liegen en manipulatie als bron van humor, wat problematische boodschappen kon geven aan jonge kijkers over acceptabel gedrag.

Small Wonder riep vragen op over autonomie en controle

Small Wonder introduceerde een robotmeisje genaamd Vicki dat was gemaakt door ingenieur Ted Lawson. Het gezin verborg haar android-natuur terwijl ze haar menselijke gewoontes aanleerden. Met terugwerkende kracht voelt het uitgangspunt van een bewust wezen dat zonder vragen moet gehoorzamen en gedemonteerd kan worden ongemakkelijk in het licht van hedendaagse discussies over kunstmatige intelligentie en persoonlijkheid.

Mama's Family maakte van familieconflicten verbale mishandeling

Mama's Family draaide om Thelma Harper (Vicki Lawrence) en haar uitgebreide huishouden. Constante ruzies liepen uit op schreeuwpartijen waarbij beledigingen voor de grap werden gebruikt. De serie maakte ook grappen over emotionele expressie van mannelijke personages en versterkte rigide ideeën over mannelijkheid.

She's the Sheriff leunde op versleten stereotypen

She's the Sheriff castte Suzanne Somers als een weduwe die ineens sheriff werd. In plaats van haar personage te empoweren, toonde de serie haar vaak als afgeleid door persoonlijke zaken en ondermijnd door mannelijke collega's, wat de domme persona uit Three's Company herhaalde.

Dear John schetste echtscheiding vanuit een eenzijdig perspectief

Dear John had Judd Hirsch in de hoofdrol als man die herstelt nadat zijn vrouw hem verliet. Het verhaal gaf vrouwen vaak de schuld van mislukte huwelijken en maakte van de datinginteresse van een bijpersonage herhaalde grappen, terwijl kansen voor een evenwichtiger benadering werden gemist in een tijd van veranderende opvattingen over relaties.

Tags bij dit artikel