Simple Town verwerkt carrièreangsten in horrorcomedy 'Big Break' voor première op Fantasia

New Yorkse sketchgroep zet echte angsten over succes om in hun eerste speelfilm, met een mix van griezel en scherpe humor.

Het New Yorkse sketchcomedycollectief Simple Town waagt zich aan het maken van een speelfilm met een horrorcomedy die rechtstreeks put uit de gedeelde ervaringen van de groep met ambitie en onzekerheid. De film Big Break is het eerste langere project van de groep en gaat op 19 juli in wereldpremière op het Fantasia Festival in Montreal.

Simple Town vindt horror een natuurlijke fit voor comedyvertelling

Schrijver en performer Sam Lanier legde uit waarom de groep voor horrorthema's koos. Het team wilde een verhaal dat het publiek ook buiten de grappen boeit, met spanning en plot als drijvende kracht. Ze kozen voor carrièrezorgen als de centrale angst voor een groep performers van in de dertig die zich staande houden in het competitieve New Yorkse circuit.

De vijf kernleden — Lanier, Will Niedmann, regisseur Ian Faria, Caroline Yost en Felipe Di Poi — putten uit jarenlange liveoptredens en online sketches om het project vorm te geven. Hun observaties uit de praktijk over ongelijke carrières onder comedycollega's vormden de basis voor het centrale conflict in de film.

Plot volgt hoe succes een hechte sketchgroep verdeelt

In het verhaal spelen de castleden opgeblazen versies van zichzelf. Lanier boekt plotseling succes met een filmproject en raakt vervreemd van de rest. Jaren later ontvangt hij de groep in een luxe vakantiewoning, waar de werkloze vrienden hopen werk te krijgen aan zijn volgende project. Een rondhangende seriemoordenaar verstoort al snel de reünie.

Editor en performer Caroline Yost merkte op dat de dynamiek patronen weerspiegelt die ze in de bredere comedywereld heeft gezien, waarbij iemands doorbraak langdurige relaties kan veranderen en gevoelens van onzekerheid benadrukt.

Mensen zijn onbekende artiesten die moeite hebben om rond te komen, en af en toe schiet iemand omhoog naar succes. Ik denk dat dat een grote impact heeft op hun relaties.

— Caroline Yost, performer en editor, Interview with Variety

Cast balanceert toon tussen realisme en absurditeit

Een consistente toon vereiste uitgebreide repetitiediscussies onder de performers. Di Poi herinnerde zich debatten over de vraag of scènes breed komisch of juist natuurlijk en realistisch moesten zijn. Het eindresultaat ontstond door samenwerking op de set en zorgvuldige montagekeuzes die het niveau van overdrijving per moment aanpasten.

Regisseur benadrukt visuele spanning en genre-spel

Regisseur Ian Faria richtte zich op framing en belichting om de spanning gedurende de hele film vast te houden. Technieken zoals openstaande deuren op de achtergrond en hoogcontrastverlichting zorgen ervoor dat kijkers dreiging blijven verwachten, ook terwijl de film klassieke horrorconventies zachtjes op de hak neemt.

Sketchachtergrond biedt sterke basis voor horrorbeats

Will Niedmann wees op de natuurlijke overlap tussen sketchcomedy en horror, waarbij alledaagse angsten worden uitvergroot voor effect. De groep paste dezelfde escalatietechnieken toe die ze in korte sketches hadden ontwikkeld om zowel grappen als echte griezel te creëren, met als doel theaterpubliek te betrekken via gedeelde energie en reacties.

Het project plaatst Simple Town naast andere sketchperformers die de overstap maakten naar speelfilms, zoals Jordan Peele en Zach Cregger. Hun aanpak toont hoe comedytraining effectief kan worden ingezet voor genrevertelling die zowel vertrouwd als fris aanvoelt.

Tags bij dit artikel