Shaunna Burke bereikte de top van de Everest voor de tweede keer in haar leven. De Canadese bergbeklimster, die dit al in 2005 lukte als de tweede vrouw van haar land die het volbracht, herhaalde de prestatie deze lente terwijl ze samenleeft met borstkanker in stadium 4. Haar doel was duidelijk: aantonen dat zelfs de meest gevorderde ziekte de drang om door te gaan niet kan stoppen.

Burke combineert haar academische carrière met haar passie voor bergen

Als professor aan de Universiteit van Leeds wijdde Burke zeventien jaar aan kankeronderzoek. Haar werk richtte zich op het voorbereiden van patiënten op behandelingen en het benadrukken van de rol van beweging en voeding naast chemotherapie en radiotherapie. Haar promotie aan de Universiteit van Ottawa omvatte een studie naar de mentale strategieën van eliter klimmers op de Everest, gepubliceerd samen met Terry Orlick. Daarnaast leidde ze onderzoek op de Kilimanjaro met borstkankerpatiënten die de voordelen van psychologische effecten in hooggebergte aantoonden.

Diagnose komt tijdens voorbereiding op de Everest Marathon

In maart 2024 trainde Burke voor de Everest Marathon toen ze de eerste diagnose borstkanker in stadium 2 kreeg. Ze annuleerde haar deelname en begon met chemotherapie. Latere onderzoeken toonden uitzaaiingen in de lever aan en de diagnose werd stadium 4, ongeneeslijk geacht. Desondanks gaf ze nooit sport op en bleef ze bewegen tijdens elke behandeling.

“Als je beweegt en je hartslag verhoogt, help je de chemotherapie door je lichaam te laten circuleren en daar te komen waar het nodig is”, legt Burke uit, waarbij ze haar eigen onderzoeksresultaten toepast.

Burke voltooit de Everest Marathon en keert terug naar de top

In 2025 keerde Burke terug naar Nepal en voltooide de marathon die ze had uitgesteld, met een eindtijd van 7 uur en 41 minuten. Deze lente ging ze de grotere uitdaging aan: opnieuw de top van de Everest bereiken. Voordat ze Kamp 3 verliet, beschreef ze de onderneming als “het moeilijkste dat ik ooit heb gedaan”, omdat ze tegen de hoogte en de elementen moest vechten terwijl ze met stadium 4 kanker leefde.

Project Dying to Climb documenteert haar strijd en zamelt geld in

De beklimming maakt deel uit van haar project ‘Dying to Climb’. Burke beschrijft het zo: “Het eert de buitenste berg en de innerlijke berg. Het onthult iets over de menselijke natuur: ons vermogen om te klimmen, zelfs als het pad steil is, de lucht schaars en de top misschien minder belangrijk dan de stap die we zetten”. Een filmproductie volgt haar om de ervaring vast te leggen en ze zamelt geld in voor Macmillan Cancer Support. Tijdens de expeditie onderging ze ook medische tests om te bestuderen hoe haar lichaam reageert op de extreme omgeving.

Met elke stap op de berg blijft Burke haar eigen dagelijkse achtduizender overwinnen. Haar verhaal combineert wetenschappelijk onderzoek, persoonlijke ervaring en vastberadenheid om mensen met soortgelijke uitdagingen te inspireren, groot of klein.