Sergio González, geboren in Madrid op 20 april 1992, gaat met grote intensiteit het duel tussen Leganés en Mirandés tegemoet. De centrale verdediger uit Madrid, die aanvoerder was bij beide clubs, ziet hoe een van hen zondag naar de Segunda División zal degraderen. Na twee seizoenen in Anduva kwam hij in 2020 naar Butarque, behaalde de promotie naar Primera en bleef vijf seizoenen voordat hij afgelopen zomer vertrok naar Al-Riyadh in Saoedi-Arabië. Na het beëindigen van de competitie daar is hij teruggekeerd naar Spanje.

Vergelijkbare ervaringen markeren zijn carrière

González heeft soortgelijke situaties meegemaakt in zijn loopbaan. Met Sanse in Segunda B speelde hij een play-out om degradatie die na een 0-0 in de heenwedstrijd op strafschoppen werd beslist. Bij Leganés, toen de ploeg in de middenmoot stond, scoorde hij een reddende goal in de 90e minuut tegen Ponferradina die de basis legde voor een succesvol seizoen met promotie naar Primera.

Recentelijk beleefde hij bij Al-Riyadh ook degradatiespanning. Op de laatste speeldag moesten ze winnen en moest Al-Nassr van Cristiano Ronaldo de rechtstreekse concurrent verslaan. Beide resultaten vielen gunstig uit en degradatie werd voorkomen.

Mentale voorbereiding maakt het verschil

Voor wedstrijden met zulke hoge druk benadrukt de verdediger het belang van de mentale gesteldheid. Hij voegt visualisatie van de wedstrijd toe aan zijn gebruikelijke routines: hij beeldt zich in hoe hij het stadion binnenkomt, hoe hij de wedstrijd wil beginnen, welke sensaties hij verwacht en hoe hij reageert op positieve of negatieve situaties. Deze mentale voorbereiding geeft hem meer vertrouwen, los van het fysieke, technische of tactische aspect.

Een gesloten duel met weinig goals

González verwacht een wedstrijd die door de druk en de inzet stroef zal verlopen. Hij denkt dat de eerste minuten weinig spel te zien zullen geven en dat het moeilijk wordt om soepel te spelen. Hij rekent op een zeer gesloten partij met weinig fouten, waarin het team dat het scherpst is de zege pakt.

Herinneringen aan Carlos Martínez als nieuwe trainer

Leganés wisselde vijf dagen voor de wedstrijd van trainer en koos voor Carlos Martínez, een oude bekende. González bewaart goede herinneringen aan hem, vooral toen hij vanuit de jeugd naar het eerste elftal kwam om de laatste acht duels te leiden in een moeilijke situatie. Dat was het jaar van de goal in de slotminuut tegen Ponferradina die de redding betekende. Hij wenst hem het allerbeste.

Butarque als positief thuisvoordeel

Thuis spelen is een voordeel voor de thuisploeg. Hoewel de druk op beide teams werkt, vormt Butarque een duidelijke plus voor Leganés. De verdediger hoopt dat het publiek zich opstelt zoals op de grote dagen en het team sterker maakt. Hij wenst dat de supporters na afloop opgelucht kunnen vertrekken.

Trots op Lega en genegenheid voor Mirandés

González heeft nooit zijn band met Leganés verborgen gehouden, een club die hem diep heeft geraakt. Hoewel hij veel genegenheid en respect voelt voor Mirandés, een bescheiden club waar hij goede vrienden heeft, wenst hij beide teams het beste toe, behalve op zondag.

De week van de finale en het kijken vanuit huis

Hij weet dat alles in negentig minuten wordt beslist en dat dit blokkades of overmatige zenuwen kan veroorzaken. Daarom acht hij het essentieel om met de optimale mentale toestand te beginnen: niet te laag en niet te hoog. Deze week is hij in Madrid aangekomen, maar hij zal de wedstrijd vanuit huis volgen. Hoewel hij overwoog naar Butarque te gaan, kiest hij ervoor niet te komen vanwege de onaangename situatie en de genegenheid die hij voor beide clubs voelt.

De rol van de familie en de winnende wens

De familie steunt altijd in momenten van hoge druk. Die steun helpt spelers zich zelfverzekerder en gesteund te voelen. González moedigt alle pepineros aan en hoopt dat iedereen het beste uit zichzelf haalt om de klasse te behouden. Hij stelt dat hij alles zou geven om in Butarque te staan en dit duel te spelen.