Afgelopen zaterdag zorgde Sean Strickland voor een van de grootste verrassingen in de recente UFC-geschiedenis door Khamzat Chimaev unaniem op punten te verslaan in het hoofdgevecht van UFC 328 en hem de middengewichtstitel af te nemen. Weinigen zagen de Amerikaan als de tegenstander die 'Borz' zijn eerste professionele nederlaag kon toebrengen, maar de ervaren Khabib Nurmagomedov had al eerder een zwak punt van de Tsjetsjeense vechter aangewezen dat duidelijk zichtbaar werd tegen Strickland.
Chimaev geldt als een van de beste grapplers die in de UFC hebben uitgekomen, maar hij raakt ook snel uitgeput. Zijn gebruikelijke aanpak is om vanaf de eerste seconde te proberen te takelen, waardoor hij eerder dan verwacht uitgeput raakt, precies zoals 'The Eagle' destijds waarschuwde.
Ik had altijd hetzelfde gevechtsplan: het gevecht naar de grond brengen. En ik probeerde desnoods honderd takels. Maar dat zie je niet bij de gevechten van Khamzat Chimaev. Hij begint meestal met sterk worstelen, en als dat niet lukt, gaat hij met die jongens boksen terwijl hij al moe is. Als hij was begonnen met stoten, had hij veel betere gevechten gehad.
Precies dat gebeurde tegen Sean Strickland. In de eerste ronde wist Chimaev de Amerikaan neer te halen en te controleren op de grond, maar in de tweede ronde vertoonde hij duidelijke vermoeidheid en stond hij op het punt om knock-out geslagen te worden. Hoewel hij zich deels herstelde, veranderde het gevecht in een stand-up gevecht omdat hij niet meer de kracht of snelheid had om de strijd opnieuw naar de grond te brengen, en dat kostte hem de overwinning.
Anders dan Chimaev wist Khabib zijn energie altijd goed te doseren en kon hij zonder probleem in de beginminuten stoten uitwisselen wanneer dat nodig was. Die vaardigheid hield hem fris ronde na ronde tot hij zijn doel bereikte. Tegen Dricus Du Plessis wist Chimaev de volle 25 minuten vol te maken, hoewel het strenge afvallen meespeelde, terwijl zijn takelpogingen tegen Kamaru Usman of Gilbert Burns al vanaf de tweede ronde aan effectiviteit verloren.
De Tsjetsjeense vechter zal geduldiger moeten worden in zijn gevechten als hij wil voorkomen dat dit probleem zich herhaalt. Tegenstanders kennen inmiddels zijn zwakke punt. Voor een atleet van zijn niveau zijn zowel technische kwaliteit als ring-IQ even belangrijk, en op dat laatste vlak moet hij nog groeien om de signalen van zijn eigen lichaam beter te begrijpen. Als hij daarin slaagt, wordt hij een bijna onverslaanbare tegenstander.