De Japanse onafhankelijke filmmaker Sabu heeft eindelijk zijn langverwachte project Arrested Memory naar het scherm gebracht als een Chineestalige actiefilmkomedie die zich afspeelt in Taiwan. De cultregisseur, bekend van energieke vroege werken als Dangan Runner en Postman Blues, bedacht het verhaal bijna twee decennia geleden. Het stond bijna op het punt om in Duitsland, Frankrijk, Zuid-Korea of Japan te worden gemaakt, voordat het uiteindelijk in Taiwan tot stand kwam.
Ethan Juan speelt rechercheur Lee, een harde agent die net voor een overplaatsing de diagnose beginnende dementie krijgt. Hij leidt een grote ontvoeringszaak rond de zoon van een rijke Japanse zakenman, een opzet die bewust verwijst naar Akira Kurosawa's High and Low. Wanneer Lee de vader vervangt bij het afleveren van het losgeld, begint zijn geheugen het te begeven. Hij dwaalt door Taipei zonder herinnering aan zijn missie of identiteit, met miljoenen in contanten op zak, wat leidt tot een chaotische nacht vol instinct en vergissingen.
Sabu schreef het script in 2007 en combineerde de populariteit van harde politiefilms in Japan met de groeiende media-aandacht voor alzheimer en dementie in een vergrijzende bevolking. Hij wilde de plotselinge geheugenverlies van een meedogenloze agent koppelen aan onverwachte onschuld en puurheid. Het resultaat vermengt een comedy of errors, ontmoetingen met yakuza, gestileerde gevechten in slow motion en dansscènes, terwijl het een dieper verlangen naar ontsnapping en authenticiteit verkent.
Ik dacht dat het interessant zou kunnen zijn als ik deze dingen op de een of andere manier kon combineren — een echt meedogenloze agent die plotseling dementie krijgt en door het verlies van zijn geheugen heel onschuldig en puur wordt.
Het verhaal onderzoekt hoe dagelijkse druk van werk en familie mensen het gevoel kan geven dat ze niet meer zichzelf zijn. Onverwachte gebeurtenissen die die lasten wegnemen, kunnen iemand het gevoel geven opnieuw geboren te worden en meer in lijn te komen met zijn authentieke aard. Sabu ziet dit als een universele ervaring in plaats van een eenvoudige weg naar geluk.
In ons dagelijks leven voelen we allemaal druk van allerlei dingen — werk, familie en zo verder. Op een gegeven moment kun je het gevoel krijgen dat je niet meer echt jezelf bent.
Dit was de eerste keer dat Sabu buiten Japan regisseerde. Na meer dan dertig jaar film maken in eigen land was de vertrouwde routine van werken met lokale crews routineus geworden. In Taiwan arriveerde hij alleen en werkte hij samen met een team uit een andere taal en cultuur. Het gevoel verdwaald te zijn en voortdurend moeite te moeten doen om te communiceren, hield hem alert en energiek tijdens de hele productie.
Het maken van deze film heeft me wakker geschud en me verfrist.