Maryam Moshiri, een ervaren BBC-nieuwslezeres, heeft details gedeeld over haar diagnose met een zeldzame bloedkanker die ze managed terwijl ze haar prominente carrière voortzet.
De 49-jarige presentatrice hoorde in november 2024 van haar aandoening. De zorgvuldige aanpak van haar arts bij routine bloedonderzoek leidde tot de ontdekking van polycythaemia vera, een behandelbare maar zeldzame aandoening waarbij het lichaam te veel rode bloedcellen aanmaakt.
Moshiri meldde in het begin weinig symptomen te hebben. De ziekte kan echter wel hoofdpijn, duizeligheid, wazig zicht en verwardheid veroorzaken.
De behandeling omvat regelmatige venesection-procedures, in feite therapeutische bloedafname, die Moshiri als uitputtend beschreef. Ze heeft ook immunotherapie ondergaan.
In ongeveer vijf maanden tijd heb ik zeven of acht keer venesection gehad. Je kunt je dus voorstellen dat mijn ijzerwaarden kelderden en ik me nog uitgeputter voelde.
In de loop der tijd ontwikkelde ze extreme vermoeidheid, haaruitval en jeuk over haar hele lichaam. De overheersende klacht bleef de diepe vermoeidheid die geen enkele hoeveelheid rust kon verlichten.
Het is een soort vermoeidheid die niet lijkt op gewoon moe zijn of een slechte nacht slaap hebben; je voelt alsof iemand je batterij helemaal heeft verwijderd, en hoeveel slaap je ook krijgt, het maakt geen verschil.
Ze is actief gebleven in haar rol bij BBC News, inclusief buitenlandse opdrachten. Een opvallende reis voerde haar naar Qatar om verslag te doen aan het begin van het conflict tussen de VS, Israël en Iran.
Het verdikte bloed dat bij de ziekte hoort, verhoogt het risico op gevaarlijke bloedstolsels die kunnen leiden tot beroertes, hartaanvallen of diepe veneuze trombose. Moshiri blijft alert op deze mogelijke complicaties.
Het is nu twee jaar geleden dat ik de diagnose kreeg en ik heb het gevoel dat ik de ziekte veel beter begrijp en hoe die mijn leven beïnvloedt. Ik heb er nu redelijk grip op, dus vond ik het belangrijk om meer bekendheid te geven aan de aandoening.
Moshiri merkte op dat onzekerheid deel uitmaakt van het dagelijks leven. Ook al voelt ze zich beter dan in de afgelopen twee jaar, moet ze voortdurend nadenken over hoe de ziekte zich kan ontwikkelen en stappen nemen om de risico’s te beperken.