Ruth Madeley schittert als Judy Heumann in Siân Heders drama over gehandicaptenrechten

Being Heumann belicht de sit-in van 1977 die blijvende federale bescherming voor Amerikanen met een beperking opleverde

Ruth Madeleys krachtige vertolking van activiste Judy Heumann zet de openingsmomenten van Being Heumann meteen neer. Ze stuurt haar rolstoel door het spitsuurverkeer in New York en dwingt automobilisten vaart te minderen omdat trottoirs ontoegankelijk zijn. De scène maakt meteen duidelijk dat het personage weigert terrein prijs te geven dat ze al te vaak heeft verloren.

Regisseur Siân Heder keert terug met een genuanceerd historisch drama

Na haar Oscarwinnende werk aan CODA bewerkt regisseur Siân Heder Heumanns memoires tot een film die biografie combineert met het bredere verhaal van de Disability Rights-beweging in de jaren zeventig. Het grootste deel van de actie speelt zich af in 1977, wanneer een protest uitgroeit tot een langdurige bezetting die de Amerikaanse wetgeving nog altijd vormgeeft. Heder, die het scenario schreef met Rebekah Taussig, behandelt het materiaal met precisie en empathie.

De strijd om Section 504 af te dwingen

Heumann, die sinds polio in haar jeugd een rolstoel gebruikt, heeft jarenlang gepleit voor sterkere bescherming. Haar inspanningen in New York droegen bij aan de Rehabilitation Act van 1973, ondertekend door president Richard Nixon. Vijf jaar later, onder president Jimmy Carter, is Section 504 van die wet nog steeds niet ondertekend. De bepaling zou federale burgerrechten garanderen voor mensen met een beperking. Joe Califano, gespeeld door Mark Ruffalo, leidt het Department of Health, Education and Welfare en blokkeert de regeling aanvankelijk vanwege kosten die op ongeveer drie miljard dollar worden geschat.

De vastgelopen regeling zet Heumann en haar bondgenoten ertoe aan hun campagne uit te breiden. Er ontstaan demonstraties in San Francisco en Washington D.C. Wat begint als een ordelijke demonstratie verandert in een bezetting van een gebouw nadat Heumann de groep aanspoort naar binnen te gaan. De actie wordt een van de langste sit-ins in de Amerikaanse geschiedenis.

Ensemblecast brengt de beweging tot leven

De film reikt verder dan een enkel portret en vangt de collectieve inspanning. Antwan Tolliver speelt Black Panther-lid Brad Lomax, wiens banden met andere bewegingen cruciaal blijken naarmate de bezetting langer duurt. Roberta Colindrez vertolkt Joni, Heumanns beste vriendin en medestrijdster. Dylan O'Brien is te zien als journalist Evan White, wiens aanvankelijke afstandelijkheid plaatsmaakt voor dieper begrip nadat hij tijd met de groep doorbrengt.

Binnen het bezette gebouw krijgen de activisten te maken met dagelijkse uitdagingen rond zorg, medicijnopslag en persoonlijke toegang. Califano's kantoor reageert door telefoonlijnen door te snijden en voedselleveringen te blokkeren. Een nachtelijke politie-inval verhoogt de spanning zonder tot arrestaties te leiden. Madeley toont de druk van het leiderschap via subtiele veranderingen in haar gezichtsuitdrukking en laat zowel vastberadenheid als de last van het meeslepen van bondgenoten zien.

Een gemeenschappelijke ruimte die in de loop der tijd evolueert

Het production design maakt van het gebouw een levend personage. Naarmate de dagen verstrijken, verandert de ruimte van protesthoofdkwartier in een provisorisch thuis met plekken voor rust, medische zorg en zelfs privé-momenten. Het ontwerpteam reconstrueert de look van het tijdperk en toont hoe de bezetting zich aanpast aan de uiteenlopende beperkingen van de groep.

De titel Being Heumann weerspiegelt de persoonlijke en politieke inzet die centraal staat in het verhaal. Heder toont een tijd waarin activisten veiligheid en zekerheid op het spel zetten om veranderingen te bewerkstelligen die nog altijd zichtbaar zijn in de dagelijkse infrastructuur. De film geeft de beweging de gelaagde behandeling die ze verdient.

Tags bij dit artikel