- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - PS3 nieuws
    - Xbox One nieuws
    - Xbox 360 nieuws
- Hardware nieuws

De artiest deelt een intieme reflectie over de emotionele uitputting van tournees voor haar aankomst in Latijns-Amerika.

De zangeres Rosalía heeft een lang en zeer persoonlijk bericht gepubliceerd waarin ze ingaat op de psychologische impact van lange tournees. Na maandenlang Europa en de Verenigde Staten te hebben doorkruist en voordat ze aan haar Latijns-Amerikaanse etappe begint, concludeert de artiest dat het rondreizende bestaan zwaarder is dan vaak wordt gedacht.

De realiteit achter het 'tour life'

In haar tekst beschrijft Rosalía hoe elke hotelkamer tijdelijk een thuis wordt door persoonlijke spullen, boeken en souvenirs neer te zetten. Al snel volgt het moment om alles weer af te breken en verder te reizen. Deze herhalende routine creëert een constante cyclus van opbouwen en afbreken die sporen nalaat.

De artiest merkt op dat het niet verrassend is dat veel muzikanten op zoek gaan naar ontsnappingsmechanismen om de druk te verdragen. 'Het tourleven is geen grap', schrijft ze, en ze voegt eraan toe dat ze begrijpt waarom sommigen verschillende verdovende middelen gebruiken om het vol te houden.

Emoties bij het sluiten van elke deur

Bij het verlaten van de accommodaties komen intense gevoelens naar boven. 'Soms huil je, vaak dissocieer je en op een goede dag zeg je zachtjes gedag, wat je een beetje beter laat voelen terwijl je de deur sluit', legt de zangeres uit.

Ik dissocieer vaak

De angst om geen wortels te hebben

In het meest intieme deel van haar bericht geeft Rosalía toe dat ze bang is om geen vaste plek te hebben waar ze thuishoort. Toch benadrukt ze dat ze het belangrijkste altijd bij zich draagt: 'Ik weet dat ik uiteindelijk alles wat ertoe doet in mij meedraag en dat er dingen zijn die ik nooit zal kunnen verliezen, omdat ik een archief ben en altijd zal blijven van alles wat ik heb liefgehad'.

Met deze woorden maakt de artiest minder zichtbare aspecten van haar vak bespreekbaar, zoals de eenzaamheid en instabiliteit die gepaard gaan met het grootste deel van het jaar tussen verschillende steden doorbrengen.