Sciencefiction floreert al jaren op televisie door actuele maatschappelijke angsten te weerspiegelen via toekomstvisies. Veel toonaangevende series uit het genre schetsen pessimistische voorspellingen voor de mensheid, of dat nu via een plotselinge catastrofe of een geleidelijke maatschappelijke ineenstorting gebeurt. Deze verhalen benadrukken waarom het format een krachtig middel blijft om existentiële vragen te onderzoeken.
De CW-serie The 100 ontstond tijdens de young-adult-golf die werd aangewakkerd door populaire boekfranchises. Gebaseerd op de romans van Kass Morgan, groeide de serie uit van een tienerdrama tot een volwassen verkenning van het post-apocalyptische leven. De show onderzoekt of de menselijke drang om te overleven onvermijdelijk leidt tot geweld en verdeeldheid, terwijl er toch een opmerkelijke kern van mededogen in de ruïnes blijft bestaan.
David Benioff, D.B. Weiss en Alexander Woo creëerden 3 Body Problem voor Netflix na hun werk aan Game of Thrones. Gebaseerd op Liu Cixins trilogie Remembrance of Earth's Past volgt de serie de eeuwenlange voorbereiding van de mensheid op een buitenaardse invasie. Het uitgangspunt wekt diepe onrust op, omdat personages met beperkte informatie een onbekende toekomstige dreiging onder ogen moeten zien.
HBO's bewerking van het Naughty Dog-videospel The Last of Us behoort tot de sterkste sciencefictionproducties van de jaren twintig. De serie overstijgt de standaardzombietrope en toont een wereld die voorgoed is veranderd door een schimmeluitbraak. Het verhaal benadrukt blijvende elementen als liefde, familie en hoop, ook al lijkt de samenleving permanent verscheurd.
De Prime Video-serie Fallout toont hoe videospelbewerkingen kunnen slagen als ze de essentie van het bronmateriaal vastleggen. Gebaseerd op de langlopende RPG-franchise contrasteert de serie destructieve hebzucht en machtsstrijd met de mogelijkheid van gemeenschappelijk herstel in een radioactieve woestenij.
Syfy's 12 Monkeys is een herinterpretatie van de film uit 1995 van Terry Gilliam en wordt gezien als een onderschatte vierseizoenenparel. Het verhaal gebruikt tijdreis-mechanismen om ideeën over lotsbestemming en herhaling te onderzoeken en presenteert een logisch consistente vertelling over de vraag of catastrofale gebeurtenissen werkelijk kunnen worden veranderd.
De Netflix-coproductie Travelers ontving perfecte kritieken voor de uitvoering van het tijdreisthema. Toekomstige agenten nemen lichamen in het heden over om het uitsterven van de mensheid te voorkomen en stellen daarmee vragen over lot versus ingrijpen. De serie blijft lonend bij herhaalde kijkbeurten dankzij de ingewikkelde plot.
HBO Max' miniserie Station Eleven onderscheidt zich door de volwassen omgang met de nasleep van een pandemie. In plaats van te focussen op preventie of wederopbouw onderzoekt de serie de culturele en persoonlijke betekenis van artefacten en herinneringen in een verarmde wereld.
De Hulu-bewerking van Margaret Atwoods roman The Handmaid's Tale portretteert een vruchtbaarheidscrisis die totalitaire heerschappij mogelijk maakt. De serie legt de nadruk op politieke en patriarchale structuren in plaats van spectaculaire rampen en levert scherpe commentaar op macht en verzet.
Apple TV+'s Silo, gebaseerd op de romans van Hugh Howey, excelleert als een mysteriegedreven post-apocalyptisch verhaal. De serie richt zich op de strenge sociale systemen die aan ondergrondse overlevenden worden opgelegd en suggereert dat voortdurende manipulatie vaak schadelijker is dan de oorspronkelijke ramp zelf.
De hernieuwde Battlestar Galactica uit 2004 blijft het hoogtepunt van het subgenre. Als reactie op de post-9/11-angsten rond oorlog en trauma onderzoekt de serie of de mensheid kan ontsnappen aan herhalende patronen van geweld. De serie levert tijdloze existentiële spanning die nog steeds resoneert.