Roque Star: altijd positieve houding na vroeggeboorte en meer dan 50 operaties

De 19-jarige deelt met MARCA Bienestar zijn trainingsroutines, avondlijke dankbaarheid en de steun van zijn familie die hem elke dag staande houdt.

Roque Star, een jongeman van 19 jaar, presenteert zich als een levensgenieter in de beste zin van het woord. Geboren als prematuur en met een aanvankelijke prognose die niet uitkwam, heeft hij al 50 operaties doorstaan. In een gesprek met MARCA Bienestar, samen met coach Sara Manzaneque, vertelt hij over de gewoontes die zijn motto van constante positieve houding versterken.

Dagelijkse routine: beweging, voeding en avondlijke dankbaarheid

Zijn dag volgt een vast patroon. ’s Ochtends doet hij evenwichtsoefeningen en op maandag, woensdag en vrijdag richt hij zich op krachttraining. Hij let op voeding, supplementen en hydratatie. Aquarius is voor hem het intensiefste wat hij heeft geprobeerd. Aan het einde van de dag doet hij een dankbaarheidsgebaar omdat hij leeft, gezond is en het goed gaat, met de wetenschap dat het leven in een oogwenk kan veranderen.

Intensief trainen en het belang van rust

Roque traint met grote intensiteit, zozeer dat zijn familie hem aan de grenzen moet herinneren. Zijn moeder María beschrijft hem als een beest in de sportschool en zegt dat ze hem soms moeten afremmen als hij op 120 procent gaat. Hij heeft geleerd dat rust deel uitmaakt van het proces: op de dag van het interview had hij tien uur geslapen. Hij loopt met een achterwaartse rollator om zijn evenwicht te bewaren en stelt zich ten doel dagelijks 10.000 stappen te zetten. Zijn grote doel blijft om zonder hulp te kunnen lopen.

Houding als enige echte keuze

Voor Roque zijn goede of slechte omstandigheden onvermijdelijk. Wat je wel kunt kiezen, is hoe je ermee omgaat. Voor elke operatie organiseert hij een klein feestje met muziek, sokken en Captain America-ondergoed. De neurochirurgen draaien uiteindelijk zijn liedjes in de operatiekamer. Zo houdt hij controle over wat van hem afhangt en vermindert hij de onzekerheid.

Realisme zonder naïef optimisme

De jongeman verwerpt het simplistische idee dat willen gelijkstaat aan kunnen. Hij geeft toe dat je niet altijd alles kunt bereiken wat je wilt, maar hij mikt hoog om zo dicht mogelijk in de buurt te komen. Zijn familie noemt deze mentaliteit de Amerikaanse modus: alles is mogelijk tot het tegendeel bewezen is. Hij erkent dat sommige dagen moeilijker zijn, maar hij blijft doorgaan.

Betrokkenheid bij kinderen in vergelijkbare situaties

Tijdens zijn ziekenhuisopnames zag Roque kinderen die geen familieondersteuning hadden. Daarom werkt hij samen met de Fundación Soñar Despierto en met Mamás en Acción, die vrijwilligers organiseert om minderjarigen zonder familie gezelschap te houden. Zijn moeder benadrukt het belang van die steun in gevallen zoals dat van haar zoon, die met een hersenbeschadiging werd geboren.