Filmcritici vormen soms snelle oordelen op basis van vroege geruchten en productiegeschiedenis. Dit patroon deed zich voor bij verschillende ambitieuze projecten die met zware bagage arriveerden, waardoor recensenten zich meer richtten op het drama achter de schermen dan op het voltooide werk.

Voorafgaande hype maakte enkele opvallende films onmogelijk

Michael Cimino's Heaven's Gate leed onder berichten over enorme overschrijdingen en een moeilijke regisseur. Elaine May's Ishtar ondervond vergelijkbare scepsis aangewakkerd door studio-geruchten. Michael Lehmann's Hudson Hawk kreeg kritiek als een schijnbaar vehikel voor Bruce Willis, hoewel de speelse stijl later bewonderaars vond.

Mary Reilly verschijnt te midden van verwachtingen en tegenslagen

Stephen Frears regisseerde Mary Reilly, uitgebracht in 1996. Het verhaal bewerkt Valerie Martins roman en vertelt Robert Louis Stevensons klassieker opnieuw vanuit het perspectief van Dr. Jekylls bediende. Julia Roberts, toen op het hoogtepunt van haar roem, nam de hoofdrol op zich nadat eerdere plannen met andere grote talenten waren mislukt. John Malkovich speelde de dubbele rollen van Jekyll en Hyde. Het project verschoof van een gehoopte prijzenperiode naar een februarirelease, wat de toon zette voor harde kritieken.

Roger Ebert richt zich op de kern van het verhaal

Roger Ebert kende de film drie sterren toe in zijn recensie voor de Chicago Sun-Times. Hij begon met het opmerken van de blijvende aantrekkingskracht van gotische verhalen en prees hoe Mary Reilly de essentie van het genre effectiever vastlegde dan de meeste eerdere verfilmingen van het Stevenson-verhaal.

Prestaties en sfeer krijgen hoge cijfers van Ebert

Vele recensenten richtten zich op Julia Roberts vanwege een ongelijkmatig Iers accent en twijfelden aan haar geschiktheid voor de rol. Ebert prees daarentegen de gehele cast en benadrukte vooral de sombere toon van de film. Hij beschreef de film als donker, triest, angstaanjagend en somber. Zijn vaste co-presentator Gene Siskel deelde de positieve beoordeling.

Mary Reilly krijgt later erkenning

Tientallen jaren na de release verscheen de film op lijsten van ondergewaardeerde horrorfilms uit de jaren negentig. De ervaring dient als herinnering dat critici baat hebben bij het opzijzetten van voorafgaand geklets en elk film beoordelen op wat op het scherm verschijnt.