Rochelle Fleming, de krachtige leadzangeres van de disco- en r&b-groep First Choice, is op 72-jarige leeftijd overleden.
Ze overleed donderdag in Philadelphia, volgens een verklaring die de volgende dag op haar Instagram werd geplaatst. De doodsoorzaak is niet bekendgemaakt.
De aankondiging van vrijdag beschreef Fleming als iemand die “licht, lachen en liefde de wereld in bracht.”
Hoewel mijn verdriet ondraaglijk is en de zwaarte van de situatie me op de meest onverwachte momenten treft, heb ik zoveel mooie herinneringen aan Rochelle dat ik niet anders kan dan glimlachen met immense dankbaarheid.
Correia benadrukte haar vrijgevige aard en merkte op dat ze “nooit een hard woord over iemand zei … tenzij je kauwgom zat te kauwen.” Hij voegde eraan toe dat Fleming haar supporters liever “sweeties” noemde dan fans en niet wilde dat iemand verdrietig was.
Laten we haar en het muzikale erfgoed van ‘First Choice’ blijven vieren. Rust zacht, Ro, ik hou van je en mis je. Liefs, ‘G.’
Christian Hope Baptist Church, waar Fleming als kind in het koor zong en haar hele leven trouw lid bleef, bracht eveneens een eerbetoon. Een woordvoerder merkte op dat ze, ook als wereldberoemd artiest, altijd terugkeerde naar de gemeente in Philadelphia.
Fleming werd in 1950 geboren en groeide op in Philadelphia. Ze richtte First Choice in 1971 op met Annette Guest, Wardell Piper en Malanie McSears. De groep brak snel door met de r&b-hit “Armed and Extremely Dangerous” uit 1973, gevolgd door de Billboard-nummer 1-hit “The Player (Part 1)” uit 1974. Andere bekende nummers zijn “Smarty Pants” (1973), “Doctor Live” (1977) en “Let No Man Put Asunder” (1977).
De groep ging in 1980 uit elkaar, waarna Fleming een solocarrière begon. Haar solowerk omvatte nummers als “Love Itch” (1985), “Danger!” (1994) en “Suffer (The Consequences)” (1995). Haar meest recente opname was de samenwerking “Balls 2 Bounce” met Terry Hunter uit 2025. Een van haar laatste optredens vond plaats in New York in 2019.
De kerkverklaring benadrukte de impact van haar optredens: “Haar stem raakte onze harten, bracht ons tot tranen en tilde ons op tot lofprijzing. We keken altijd uit naar die momenten en zullen ze altijd meedragen.”