Rob Lowe en James Franco in Ben Shapiro's trage stalinistische drama 'Confessions'

Door Daily Wire gesteunde film van Tsjechische regisseur Václav Marhoul levert geloofwaardig acteerwerk maar hapert door toneelmatige pacing en voorspelbare plot.

Ben Shapiro's originele scenario voor de film Confessions komt met de verwachtingen die horen bij de naam van de conservatieve commentator in de credits. Gedistribueerd door zijn Daily Wire mediabedrijf, koppelt het project veteranen Rob Lowe en James Franco onder regie van de Tsjechische filmmaker Václav Marhoul, bekend van het sobere oorlogsdrama The Painted Bird.

Toneelstructuur drukt op het verhaal

Het verhaal ontvouwt zich met veel fade-to-black-overgangen die de theatrale oorsprong benadrukken in plaats van uit te groeien tot een filmische ervaring. Kijkers krijgen lange dialogen te horen die intellectuele confrontaties benadrukken boven visuele vaart, waardoor het tempo opvallend traag en soms moeizaam aanvoelt.

Lowe en Franco geven diepgang aan de hoofdrollen

Lowe speelt Alexi, een voormalige literatuurprofessor die is gedegradeerd tot een ondergeschikte functie bij het Ministerie van Transport in stalinistisch Rusland. Zijn eerste scènes schetsen een man in verval, waaronder een moment waarop hij gemorst wodka van de vloer likt. Franco vertolkt Vladimir, Alexi's voormalige student die nu als ondervrager fungeert in de beruchte Loebjanka-gevangenis. Het tweetal houdt een geloofwaardige emotionele spanning vast, ook als de dialoog stroef wordt, zoals in zinnen als “Evil and good are luxuries the Revolution can no longer afford!”

Ondervraging en familie drukken op het conflict

Alexi wordt beschuldigd van samenwerking met een dissidente priester die het Sovjetregime via pamfletten bekritiseerde. Vladimir probeert hem te overtuigen via literaire discussies, verhulde dreigementen en aanbiedingen die Alexi's ex-vrouw, gespeeld door Jennifer Jason Leigh, en zijn vervreemde zoon, vertolkt door Kodi Smit-McPhee, betreffen. Alexi blijft standvastig ondanks de druk, wat leidt tot hardere methodes in de verhoorkamer.

Gedeeld verleden voegt late lagen toe maar overwint de voorspelbaarheid niet

Een late onthulling maakt duidelijk waarom Vladimir de zaak kreeg toegewezen, waardoor het niet puur op toeval berust. Het verhaal suggereert ook dat Alexi een persoonlijk schuldgevoel koestert dat verbonden is met zijn nieuwe geloof, en eindigt met een open einde dat discussie kan oproepen bij kijkers die de slotscènes halen.

Bekende elementen en zware momenten ondermijnen de impact

Sommige plotwendingen doen denken aan eerdere films, waaronder een gevangenisontmoeting tussen Alexi en zijn vrouw die lijkt op een scène uit John Frankenheimers The Fixer. Een monoloog van een gevangene over de hongersnood in Oekraïne in de jaren dertig, uitgesproken door Nick Nolte, komt over als een te opzichtige poging om dramatisch gewicht toe te voegen zonder voldoende context.

Hoewel de acteerprestaties af en toe vonken opleveren, blijft de totale ervaring zwaar door het praatzieke karakter en de beperkte visuele dynamiek, waardoor de duur voor veel kijkers lang aanvoelt.

Tags bij dit artikel