Risico op ctd-switch in treasury futures nu 30-jaarsrentes bijna 6% bereiken

Snelle rentestijgingen kunnen vermogensbeheerders dwingen long-bond-contracten te verkopen en bewegingen aan de lange kant te versterken.

Handelaren die amerikaanse staatsobligatiefutures in de gaten houden, moeten goed letten op de kleine lettertjes die de te leveren effecten regelen. Nu 30-jaars treasury-rendementen richting 6% gaan, dreigen de mechanismen van deze contracten aanpassingen te veroorzaken die de langetermijnrentes nog verder kunnen opdrijven.

Futurescontractregels sturen verschuivingen in leverbare obligaties

Amerikaanse treasury futures stellen beleggers in staat prijzen af te spreken voor toekomstige levering van staatsobligaties. Meerdere in aanmerking komende effecten kwalificeren meestal voor levering, en de markt richt zich op de goedkoopste te leveren, of ctd, emissie. Wanneer rentes snel stijgen, migreert de ctd vaak naar een langerlopende obligatie, waardoor de effectieve duration van het futurescontract verandert.

Deze durationverlenging dwingt portefeuillebeheerders tot herbalancering. Long futuresposities moeten worden afgebouwd terwijl shortposities worden gedekt om de totale portfolioduration stabiel te houden. De resulterende verkopen kunnen doorslaan naar de contante markt en extra opwaartse druk op de rentes uitoefenen.

Huidige ctd loopt migratierisico in long-bondcontract

Aandacht gaat uit naar de long-bond futures, waar de huidige ctd de 2,5%-obligatie van februari 2045 is. Een scenarioanalyse geeft aan dat rentes rond 6% de ctd kunnen verplaatsen naar een obligatie met vervaldatum in 2050. Maandag bereikten de 30-jaarsrentes 5,68%, niveaus die voor het laatst in 2002 werden gezien.

Positioneringsdata tonen vroege aanpassingen

Recente Commodity Futures Trading Commission-data laten zien dat vermogensbeheerders al begonnen zijn met het afbouwen van netto longposities in long-bond- en ultra-long bond futures. In de week eindigend op 29 september, toen de rentes stegen van 5,28% naar 5,62%, bouwden beheerders de longposities in ultra-long futures met bijna 100.000 contracten af. Die reductie komt overeen met ongeveer 15 miljoen dollar per basispunt risico, of circa 11 miljard dollar notionele blootstelling aan de huidige 30-jaars contante obligatie.

De ultra-long bond is al overgeschakeld naar de ctd met hogere duration, maar de long-bond futures loopt nog steeds risico op durationverlenging.

— Monty Gandhi, Rates Strategist, SMBC, Recent market commentary

BNP Paribas-strategen waaronder Guneet Dhingra, Sebastian Mauleon en Vincent Zhou merkten op dat de ctd-switch de stijging van de rentes aan de lange kant kan verergeren. Goldman Sachs-analisten George Cole en William Marshall beschreven de daling van de long futuresposities als actief beheer van durationverlengingsrisico gekoppeld aan mogelijke ctd-veranderingen.