Het nieuwste deel van de Resident Evil-franchise is in de bioscopen aangekomen en vroege reacties wijzen erop dat het slaagt waar veel bewerkingen struikelen. Onder regie van Zach Cregger krijgt de film lovende kritieken voor het oproepen van de spanning, beperkte middelen en plotselinge schrikken die de originele videogames kenmerken.
In plaats van een bestaand plot scène voor scène na te vertellen, introduceren Cregger en medeschrijver Shay Hatten nieuwe personages en een origineel verhaal dat zich afspeelt in Raccoon City. Deze aanpak laat de film op zichzelf staan en levert toch de kernsensaties die spelers zich herinneren: beperkt inventarisbeheer, de opwinding van het vinden van wapens en de voortdurende angst voor wat in de schaduwen loert.
Het resultaat voelt authentieker aan dan een strikte remake zou hebben gedaan. Het publiek ervaart de spanning van het navigeren door gevaarlijke ruimtes zonder te vertrouwen op bekende gezichten uit de games, waardoor het verhaal vrij blijft van zware continuïteitseisen die andere franchises vaak belasten.
Cregger legde eerder zijn bedoeling uit in een interview met IGN. Hij beschreef de film als een verhaal dat zich afspeelt naast de gebeurtenissen van Resident Evil 2, met de actie aan de andere kant van de stad tijdens dezelfde uitbraak. De regisseur benadrukte dat het weliswaar niet dezelfde personages gebruikt, maar wel in hetzelfde moment van chaos in Raccoon City wil bestaan.
My rule for this movie was to try and make a movie that felt like my experience of playing the games, and that could live in the world of 'Resident Evil.' I feel like this movie takes place alongside the events of 'Resident Evil 2.'
De complicatie ontstaat door zichtbare technologie. Mobiele telefoons komen in de hele film voor en plaatsen het verhaal stevig in het heden. Toch speelt Resident Evil 2 zich af in 1998, een tijd vóór wijdverbreide mobiele apparaten. De aanwezigheid van sneeuw in Raccoon City, terwijl de games regen laten zien, voegt nog een kleine inconsistentie toe.
De mismatch is een klein continuïteitsdetail in plaats van een ernstig gebrek. De film geeft prioriteit aan een boeiende standalone ervaring boven perfecte afstemming met elke gebeurtenis uit de games. Fans die strikte canonverbindingen zoeken, zullen de verschillen opmerken, maar ze doen niets af aan de horrorelementen die er het meest toe doen.
De Resident Evil-games zelf hebben een complexe lore vol retcons. Het toevoegen van nog een laag flexibiliteit past bij de traditie van de franchise. Kijkers kunnen van de film genieten op eigen voorwaarden zonder uitgebreid huiswerk te hoeven maken uit andere media.
Resident Evil draait nu in de bioscopen.