Joshua Griffin draagt experimenteel debuut Masc van Bertil Nilsson op Toronto Film Festival

De film onderzoekt neurodivergentie, maskeren en identiteit via gefragmenteerde sociale ontmoetingen en fysieke performance.

Joshua Griffin speelt Robin, een jonge neurodivergente, queer, biraciale Britse man, in Masc, het speelfilmdebuut van de in Groot-Brittannië gevestigde Zweedse regisseur Bertil Nilsson. De film gaat in première op het Toronto Film Festival en biedt een gefragmenteerd, soms speels onderzoek naar hoe mensen alledaagse sociale rollen spelen.

Griffin herneemt neurodivergente rol met meeslepende intensiteit

Griffin speelde eerder een vergelijkbaar personage in Nilsson’s geprezen korte film Repair. Zijn optreden hier kenmerkt zich door rappe dialogen, een imposante fysieke aanwezigheid en expressieve ogen die in elke scène de aandacht trekken. Nilsson, die ook als cameraman fungeert, portretteert de acteur met duidelijke zorg, waardoor een intieme band ontstaat die de meer abstracte elementen van de film verankert.

Titel verwijst naar genderpresentatie en de stress van maskeren

De titel Masc werkt op meerdere niveaus en verwijst zowel naar mannelijke presentatie als naar de neurodivergente praktijk van maskeren. Robins nerveuze beenbewegingen en neiging tot info-dumpen maken gewone gesprekken uitputtend. Vroege scènes tonen hem in een sollicitatiegesprek dat al snel deel blijkt van een grotere, ambiguïte structuur van repetities en observaties.

Hakkelende structuur vermengt comedy met invloeden uit experimenteel theater

Nilsson bouwt het verhaal op uit korte, op zichzelf staande sequenties die abrupt van elkaar verschillen. Griffins achtergrond bij het fysieke theatergezelschap Complicité beïnvloedt het gebruik van beweging en dans als alternatieve uitdrukkingsvormen. De scènes variëren van een sportschoolcompetitie om bankdrukken tot een ongemakkelijke vader-zoon kampeertrip, waarbij elk fragment andere facetten van sociale performance en Britse ongemakkelijkheid belicht.

Ondersteunende rollen zijn voor Ed White als Seth, Tega Alexander als Benji, Lincoln Conway als Darius en Robbie Bellekom als de praatgrage non-binaire collega Cam. Hoewel sommige vignetten overtuigender uitpakken dan andere, blijft de algehele toon geestig in plaats van al te somber en vermijdt het sentimentaliteit.

Kenmerkende visie wijst op veelbelovende toekomstige samenwerkingen

Masc zal mogelijk beperkt blijven tot festival- en arthousepubliek vanwege de experimentele stijl. Toch wijzen de kenmerkende aanpak van Nilsson en Griffins overtuigende centrale prestatie op sterke potentie voor toekomstige projecten van het duo.

Tags bij dit artikel