De onthulling van een remake voor The Legend of Zelda: Ocarina of Time liet een Kotaku-schrijver behoorlijk ongemakkelijk achter door de vernieuwde verschijning van de protagonist. Wat begon als lichte twijfel na een eerste teaser, groeide uit tot stevige afkeuring toen meer beelden te zien waren tijdens Nintendo's recente Legend of Zelda 40th Anniversary Direct. De held oogt nu misplaatst in zijn eigen wereld.
Het nieuwe ontwerp geeft Link een gladde, kunstmatige glans die vooral opvalt als de held nat is. De schrijver vermoedde eerst een Unreal Engine 5-invloed, maar concludeerde dat het resultaat nog kunstmatiger aanvoelt en lijkt op generieke AI-beelden, ondanks dat het van Nintendo's eigen team komt. Dit steekt scherp af bij de rest van de omgeving, die er een stuk beter uitziet.
Vijanden krijgen lof omdat ze precies doen wat je van een opgefriste versie van de klassieke tegenstanders verwacht. Niet-menselijke metgezellen zoals prinses Ruto komen stijlvol en passend over, terwijl de Great Fairy nog hoger scoort met haar verbeterde presentatie. Achtergrondfiguren en omgevingen houden een lichtere detaillering aan, waardoor ze dezelfde visuele problemen vermijden.
De volwassen versie van de held oogt minder storend dan zijn jongere tegenhanger. In de uitgebreide beelden behoudt de wereld om Link heen eenvoudigere ontwerpen die een samenhangende cartoonachtige toon creëren. Dit contrast zorgt ervoor dat de protagonist lijkt te zijn geplaatst in een iets ander esthetisch universum dan de rest.
Deze reactie past in eerdere controverses rond grote The Legend of Zelda: Ocarina of Time-titels. De cel-shaded stijl van Wind Waker kreeg bij verschijning vergelijkbare online kritiek, net als de donkere, roetige toon van Twilight Princess. Elke nieuwe game lijkt voorbestemd om discussies over de beste visuele richting voor de serie opnieuw aan te wakkeren.
Het originele spel profiteerde van hardwarebeperkingen die scherpe hoeken en polygonale details opleverden, die nu als charmant en iconisch worden gezien. Nintendo heeft historisch gezien de eigen creatieve koers verkozen boven heersende industrietrends. De aanpak van de remake lijkt gericht op het evenaren van de hyperrealistische standaarden van hedendaagse titels in plaats van een eigen pad te volgen.
Industriekenners wijzen er al langer op dat het nastreven van fotorealisme games snel kan laten verouderen. Deze remake markeert volgens de schrijver een breuk met het verleden, waarbij Nintendo de visuals dichter bij de huidige marktexpectaties brengt in plaats van zich te onderscheiden.