Een kerstmisroofthriller uit 2000 die flopte aan de kassa en harde kritieken kreeg, is nu te streamen op Paramount+. Reindeer Games heeft John Frankenheimer aan het roer en een cast aangevoerd door Ben Affleck en Charlize Theron. De film valt op door zijn vreemde toon en toegewijde regie, ook al raakt het verhaal in absurditeit verzeild.
Scenarioschrijver Ehren Kruger bedacht een plot dat verrassing boven helderheid stelt. Affleck speelt Rudy, een net vrijgelaten gevangene die de identiteit aanneemt van zijn overleden celgenoot Nick. Hij trekt in bij Ashley, gespeeld door Theron, die alleen per brief met Nick had gecorrespondeerd. Haar broer, vertolkt door Gary Sinise, dwingt de nep-Nick tot een casino-overval onder leiding van Dennis Farina.
Meerdere verraadmomenten ontvouwen zich in sneeuwlandschappen en bevroren meren. Het verhaal bevat schietpartijen, een opvallende liefdesscène die voor de rating werd ingekort, en een slot waarin bijna iedereen in een kerstmanpak zit. Korte rollen van Danny Trejo, Isaac Hayes en Ron Jeremy dragen bij aan de eclectische mix. Kijkers die zich overgeven aan de chaos, vinden de rit vaak verrassend boeiend.
That was a bad, bad, bad movie. But even though the movie might suck, I got to work with John Frankenheimer. I wasn't lying to myself — that's why I did it. I mean, he directed The Manchurian Candidate, which is like the movie of all movies. Fuck regret. Just fuck it.
Frankenheimer, bekend van klassiekers als The Manchurian Candidate en Ronin, weigert het project licht op te vatten. Hij levert scherpe pacing, impactvolle schietscènes en een serieuze benadering van zelfs de meest bizarre momenten. De regisseur merkte later op dat hij meer geweld en pikantheid had gewild, nadat meer dan twintig minuten was geschrapt door de MPAA.
Let’s get a reality check here. Today’s audience may not be confused by how fast a film like Reindeer Games moves, but the intellectual level of the person watching this movie is not nearly what it was for the person watching The Manchurian Candidate.
De film omarmt zijn absurde wendingen en kerstclichés zonder excuses. Frankenheimer houdt de actie vlot en het geweld rauw, waardoor een commerciële mislukking een curieus artefact wordt van de studiofilm uit de late jaren negentig. Voor fans van de regisseur of wie op zoek is naar ongebruikelijke kerstfilm, biedt de film meer entertainmentwaarde dan zijn reputatie doet vermoeden.