Ira Sachs brengt zijn nieuwste film naar de Cannes Film Festival-competitie met een verhaal dat geworteld is in de downtown New York City-kunstscene van de late jaren tachtig. De film volgt performers en makers die voluit blijven leven terwijl de aidsepidemie veel van hun peers opeist.

Sachs put uit eigen creatieve beginjaren

Sachs en zijn vaste medewerker Mauricio Zacharias situeren het scenario in precies de omgeving waar de regisseur zijn eigen artistieke stem ontdekte. Kunstenaars uit theater, schilderkunst, muziek en poëzie kwamen daar samen om hun werk op hun eigen voorwaarden na te streven, ondanks de schaduw van ziekte en verlies.

In plaats van stil te staan bij de tragedie benadrukt de film de aanhoudende drang om te creëren en energiek betrokken te blijven bij leven en kunst. De centrale figuur is zanger en performer Jimmy George, die deel uitmaakt van een experimentele theatergroep genaamd The Mechanicals.

Rami Malek draagt het verhaal als Jimmy George

Rami Malek portretteert Jimmy als een vriendelijke, magnetische aanwezigheid die mensen aantrekt terwijl hij repeteert voor een travestierol in een toneelbewerking van een oude film over een artistieke gemeenschap. De personage is recent hersteld van een ziekenhuisopname wegens aidsgerelateerde longontsteking en beschouwt elke voorstelling als mogelijk zijn laatste.

Malek levert een geloofwaardige, waardige prestatie die zowel fysieke kwetsbaarheid als een onwrikbare geest vangt. Een opvallend moment toont hem ondergedompeld in een badkuip vol ijs, waarmee de harde dagelijkse realiteit van de ziekte wordt overgebracht.

Bijrollen geven diepgang aan complexe relaties

Tom Sturridge speelt Dennis, Jimmy's standvastige vriend van lange duur die hem probeert te behoeden en gezond te houden. Luther Ford maakt zijn speelfilmdebuut als Vincent, een jonge nieuwkomer wiens aantrekkingskracht tot Jimmy en de omringende scene spanning veroorzaakt. Rebecca Hall vertolkt Jimmy's zus Brenda, die met haar man en zoon arriveert voor een familiebijeenkomst en openlijk spreekt over de ernst van zijn ziekte.

Verder sterke bijdragen komen van Ebon Moss-Bachrach als Brenda's echtgenoot, Maisy Stella als Vincents kamergenoot, en leden van het theaterensemble waaronder Blanka Zizka, Stephen Adly Guirgis en Sasha Lane.

Muziek verheft het portret van artistiek leven

Liedoptredens onderbreken het verhaal zonder dat de film een volledige musical wordt. Hall zingt “How Are Things In Glocca Morra” uit Finian’s Rainbow tijdens een dinerbijeenkomst. Malek brengt een ontroerende versie van de Gershwin-klassieker die de filmtitel levert en coverde later Melanie’s “Look What You’ve Done to My Song, Ma” op het jubileumfeest. Een aangrijpend gebruik van Ronee Blakley’s “Lightning Over Water” sluit het verhaal af op een reflectieve toon.

Authentieke details herscheppen een vormend tijdperk

Production designer Tommy Love herschept de periode met zorgvuldige aandacht voor de downtown-omgeving. Het resultaat ondersteunt Sachs' terugkeer naar thema's en locaties die zijn eerdere werk hebben gevormd, waaronder films als Love Is Strange, Passages en vorig jaar Peter Hujar’s Day.

The Man I Love duurt 95 minuten. Producenten zijn onder meer Scott McGehee, David Siegel, Mike Sprater, Miriam Schroeter, Misook Doolittle en Said Ben Said. Salesagent is mk2.