Rafinha Alcántara volgt het WK 2026 vanaf een afstand in Barcelona. De Braziliaanse oud-voetballer, die in december 2025 zijn schoenen aan de haak hing, draagt de gevolgen van een carrière vol intensiteit en fysieke eisen. Olympisch kampioen met Brazilië, zoon van Mazinho en broer van Thiago Alcántara, de oud-speler van Barça en PSG deelt zijn gedachten over het toernooi, de druk rond de Braziliaanse selectie en zijn ervaringen met legendes als Messi en Neymar.
De oud-international toont zich kalm na zijn afscheid. Hij woont met zijn gezin in Barcelona en zegt zich gelukkig en gemotiveerd te voelen om het WK vanuit een ander perspectief te volgen. Hij werkt mee aan de verslaggeving van DAZN en benadrukt dat deze nieuwe fase hem in staat stelt het voetbal met frisse blik te analyseren.
De lichamelijke klachten blijven. Tijdens zijn laatste seizoen als speler had hij zelfs moeite met traplopen, al merkt hij nu verbetering en past hij zich geleidelijk aan de nieuwe realiteit aan.
Op de vraag wat meer pijn deed, de blessures of een concrete nederlaag, antwoordt Rafinha zonder aarzelen dat de fysieke klachten het zwaarst wogen. Desondanks verdedigt hij dat de prijs van die hoge eisen bij het pad hoort en hij zijn olympische medaille niet zou ruilen om die pijn te vermijden.
De oud-international benadrukt dat de Braziliaanse selectie over de middelen beschikt om de finale te bereiken en te winnen. Hij wijst op de noodzaak van team-eenheid, een goed spelplan en collectief vertrouwen om de enorme nationale druk te weerstaan die altijd met het WK gepaard gaat.
Neymar blijft een sleutelfactor. Rafinha stelt dat de aanvaller veel betekent voor de tegenstanders en in wedstrijden het verschil kan maken. Het hele land rekent op zijn bijdrage.
De huidige speler van Barcelona behoort al tot de wereldtop en Rafinha gelooft dat hij een belangrijke leidersrol kan vervullen in het Braziliaanse team tijdens het WK.
De oud-trainer van Rafinha bij Celta en Barça krijgt lof voor zijn aanpak. Volgens de Braziliaan maakt Luis Enrique iedereen een betere voetballer zodra ze zijn speelwijze begrijpen. De hoge eisen, hoe zwaar ook, zijn noodzakelijk op het hoogste niveau en de coach weet zijn boodschap effectief over te brengen.
In een terugblik op zijn tijd met grote sterren merkt Rafinha op dat Neymar de grappigste was door zijn briljante momenten op het veld. Messi daarentegen deed alles perfect, zowel in trainingen als in wedstrijden. Luis Suárez was degene die het meest kwaad werd als hij de bal niet kreeg.
Over een hypothetische Brazilië-Spanje-finale erkent Rafinha dat er thuis spanning zou ontstaan tussen de twee favorieten, maar hij hoopt dat de beste wint.
Rafinha ziet Barcelona in een groeifase dankzij de jonge spelers en het gewicht van de eigen jeugdopleiding. Hij vertrouwt erop dat de club titels blijft winnen en grote doelen nastreeft.