Leiders bij private equity buyoutbedrijven erkennen openlijk dat veel bestaande fondsen de beloofde rendementen niet zullen halen. De verschuiving weerspiegelt een bredere afrekening in de sector nu langdurig hoge rentetarieven de economie van leveraged deals veranderen.
Na jaren van worstelen om bedrijven te verkopen die zijn gekocht in de periode van extreem lage leenkosten vóór de pandemie, hebben firma's financiële manoeuvres ingezet om kapitaal in beweging te houden. Meerdere hoopvolle verwachtingen op een snelle terugkeer naar goedkopere financiering zijn vervlogen, waardoor het klassieke leveraged buyoutmodel in een fase van gedwongen aanvaarding is beland.
Sectorexecutives geven nu toe dat de prestaties achter zullen blijven bij de verwachtingen, met name voor voertuigen die het merendeel van hun investeringen tussen 2017 en 2021 hebben gedaan. Eigendomsperiodes strekken zich ver uit voorbij de traditionele horizon van drie tot vijf jaar, waardoor substantieel kapitaal vastzit.
Gegevens van PitchBook tonen aan dat alleen al in de Verenigde Staten meer dan 860 miljard dollar aan buyoutactiva, goed voor meer dan 40 procent van het totaal, betrekking heeft op bedrijven die langer dan zeven jaar worden aangehouden. Deze verlengde termijn zet de rendementen en het geduld van investeerders direct onder druk.
Stagnerende exits hebben de inspanningen voor nieuwe fondsenwerving de afgelopen jaren al belemmerd. Rainmakers in de sector krijgen lagere uitkeringen, waardoor sommige managers vertrekken op zoek naar kansen met grotere beloningen en tevredenheid.
De veranderingen duiden op een structurele aanpassing in plaats van een tijdelijke vertraging, waarbij de sector zich aanpast aan een aanhoudende omgeving met hogere rentetarieven die de met schuld gefinancierde winsten van het voorgaande decennium beperkt.