Na maanden van onderhandelingen en regelgevende hindernissen staat de overname van Warner Bros. Discovery door Paramount Skydance op het punt van voltooiing. Europese mediabestuurders uiten een mix van voorzichtig optimisme en scepsis over de unie van 111 miljard dollar onder leiding van David Ellison.
Een federale rechter heeft de schikking goedgekeurd in een antitrustzaak aangespannen door twaalf staten, waardoor de transactie op 6 oktober kan worden afgerond. De nieuwe entiteit moet de eerste twee jaar minstens dertig films per jaar in de bioscoop uitbrengen en daarna 32 films per jaar in de jaren drie tot vijf. Brede releases vereisen een bioscoopvenster van 45 dagen voordat streaming mogelijk is, en het bedrijf heeft toegezegd jaarlijks extra 300 miljoen dollar te investeren in Amerikaanse filmproductie gedurende vijf jaar.
De deal legt het nieuwe bedrijf een schuld van ongeveer 79 miljard dollar op. Europese producenten en analisten vragen zich af of Ellison zijn beloften aan filmmakers en bioscoopeigenaren kan nakomen terwijl hij die last beheert. Goedkeuringen kwamen sneller in Europa dan in de Verenigde Staten, deels omdat de regio is uitgegroeid tot een belangrijk productiecentrum voor Hollywood.
In Europa zijn we ook een periode van intense consolidatie ingegaan. Uiteraard zal een transactie van deze omvang synergieën met zich meebrengen, maar na gesprekken met David geloof ik dat zijn visie in de eerste plaats een artistieke, creatieve ambitie is.
Pierre-Antoine Capton, wiens Mediawan-groep North Road, Plan B en See-Saw Films omvat, ziet de fusie als een kans om de creatieve output te behouden en zelfs uit te breiden via efficiëntiewinsten. Hij merkt op dat consolidatie economische druk kan verlichten terwijl artistieke doelen behouden blijven.
Niet iedereen deelt dat vertrouwen. Marco Chimenz, voormalig voorzitter van de European Producers Club, herinnert aan eerdere fusies waarbij outputbeloften vervaagden. Hij verwacht minder films in totaal, vooral midbudgetprojecten die mogelijk de bioscoop overslaan ten gunste van streaming of televisie.
Hoewel Ellison heeft beloofd dat het aantal films dat de studio’s produceren gelijk blijft of groeit, betwijfel ik of dat zal gebeuren, net zoals dat niet gebeurde toen Disney fuseerde met Fox.
Chimenz ziet mogelijke voordelen voor televisiecommissies in Italië en elders, gezien de bestaande rol van HBO. Hij hoopt dat het gefuseerde bedrijf meer zal investeren in lokale content om aan regelgeving en publieke vraag te voldoen. Media-analist François Godard waarschuwt dat nieuwe Amerikaanse belastingvoordelen producties terug kunnen trekken naar Californië, met gevolgen voor hubs in Groot-Brittannië, Canada en Australië。
Clare Binns van Picturehouse Cinemas en Tim Richards van Vue benadrukken de vaardige Britse workforce, belastingvoordelen en trackrecord. Zij geloven dat deze voordelen grote producties zullen blijven aantrekken ondanks de fusie. Richards wijst op Ellisons trackrecord van het verhogen van Paramounts output van zeven of acht films per jaar naar vijftien dit jaar.
Vanuit geloofwaardigheidsoogpunt kijk je naar wat David Ellison al heeft gedaan bij Paramount, dat een run rate had van zeven tot acht films per jaar en dit jaar vijftien films uitbrengt.
Binns benadrukt dat de kwaliteit en diversiteit van de line-up net zo belangrijk zijn als de kwantiteit. Ze pleit voor een breed scala aan films en aanstellingen die de huidige stemmen in de industrie weerspiegelen in plaats van een enge benadering.
Godard gelooft dat vertoners en het gefuseerde bedrijf een gemeenschappelijk belang hebben bij het in stand houden van bioscoopreleases. Hij verwacht dat de georganiseerde vertoningssector zich zal verzetten tegen maatregelen die de bredere markt kunnen schaden. Sportrechten in het Verenigd Koninkrijk en Duitsland zullen ook aanpassingen vereisen nu Paramount+ en TNT Sports onder gemeenschappelijk eigendom komen.