Pierce Brosnan nam de rol van James Bond op zich in GoldenEye uit 1995 na jaren van opbouw via televisie en bijrollen in films. Toch springen twee tv-actiefilms uit die periode eruit als vroege pogingen tot high-stakes heldenrollen die nooit echt aansloegen bij publiek of critici.
Net na de serie Remington Steele uit de jaren tachtig en een opvallende rol in Mrs. Doubtfire nam Brosnan de hoofdrol op zich in Death Train, een productie van USA Network uit 1993 die ook uitkwam als Detonator. Het verhaal plaatst zijn personage, VN-agent Mike Graham, tegenover een plan om de Sovjetmacht te herstellen door een nucleair wapen naar Irak te vervoeren.
Het plot is gebaseerd op een verhaal van Alistair MacLean dat later werd bewerkt tot roman door Alastair MacNeill. Het bevat bekende actiefilmtroepen, maar brengt die met bescheiden productiewaarden die typerend zijn voor kabeloriginals uit het begin van de jaren negentig.
Veteraan Christopher Lee speelt de Russische generaal achter het plan en voegt daarmee gewicht toe aan het geheel. Lee had eerder al een Bond-schurk gespeeld in The Man with the Golden Gun. De bijrollen zijn voor Patrick Stewart als hoofd van de fictieve VN-eenheid tegen misdaad, Ted Levine als belangrijke tegenstander en Alexandra Paul als Grahams partner Sabrina Carver.
De film koppelt Graham en Carver in een onwillige samenwerking die weinig vonken oplevert. Recensenten uit die tijd wezen op het gebrek aan chemie en de uitvoering die onder de maat bleef vergeleken met bioscoopactiefilms.
Brosnan en Paul keerden terug voor het vervolg Night Watch uit 1995, uitgezonden op USA Network slechts enkele weken voordat GoldenEye in de bioscopen kwam. Deze keer jagen de agenten op de diefstal van Rembrandts beroemde schilderij The Night Watch en reizen ze van Amsterdam naar Hongkong.
William Devane neemt de commandorol over van Stewart, terwijl de schurk wordt gespeeld door Michael J. Shannon. Het verhaal krijgt een meer globetrottende toon die lijkt op de stijl die Brosnan al snel zou brengen naar de Bond-franchise.
Geen van beide films kreeg blijvende erkenning of tilde Brosnan op zoals GoldenEye uiteindelijk deed. Ze leven vooral voort als curiositeiten voor fans die geïnteresseerd zijn in het pad van de acteur naar internationale roem en het soort kabelactiefilms dat in die periode gebruikelijk was.