Phoebe Bridgers verweeft verdriet en romantiek in nieuwe album Lost Weekend

De singer-songwriter gaat de confrontatie aan met haar overleden vader en viert haar relatie met Bo Burnham op haar eerste soloalbum in zes jaar

Phoebe Bridgers opent haar nieuwe album met een scherpe, onverwachte zin. In het eerste nummer zingt ze via een vocoder over huilen in formele kleding terwijl ze de toestand van iemand anders opmerkt. De verwijzing slaat op haar overleden vader in zijn kist en zet een toon die donkere humor mengt met rauwe emotie.

Persoonlijke verhalen sturen de plaat

Het project draait om twee mannen in haar leven. Een is haar vader, wiens aanwezigheid door de nummers heen opduikt. De ander is haar partner van enkele jaren, herhaaldelijk aangeduid als Bobby. Het resultaat is een verzameling die heen en weer beweegt tussen rouw en genegenheid, vaak binnen hetzelfde nummer.

Bridgers heeft het album aan haar vader opgedragen. Luisteraars horen echo’s van hun gecompliceerde relatie, inclusief verwijzingen naar vroegere moeilijkheden. Een track herinnert aan een scène van verdriet en een excuus dat elders leek gericht. De teksten laten emoties onopgelost, met regels over iemand terugwillen en die wens toch afwijzen op een bepaalde dag.

Productie blijft intiem ondanks grote cast

Meerdere producers werkten mee, onder wie Jack Antonoff, Tony Berg, Ethan Gruska en Bridgers zelf. Veel muzikanten verschijnen op individuele tracks, maar de arrangementen blijven sober en atmosferisch in plaats van overladen. Sommige stukken neigen naar elektronische texturen, terwijl andere folk-elementen benadrukken, zoals wanneer Nickel Creek samen speelt op een nummer.

Het geluid vermijdt mainstream-polijsting. Het kiest voor rustige, onconventionele structuren die belonen bij aandachtig luisteren in plaats van radiohit.

Opvallende nummers mengen humor, hart en reflectie

Verschillende songs springen eruit door hun directe verwijzingen. Een getiteld naar haar partner beschrijft fysieke verschillen en loyaliteit in directe termen. Een ander onthult een afgezegde verloving en aanhoudende wrok jegens een voormalige verloofde. Een festivalherinnering uit 2021 komt voor in een track die ingaat op spanning in de relatie en latere vermeende beledigingen aan een andere artiest.

Een opvallend moment bevat een voicemail van haar vader die klinkt tijdens een ongebruikelijk stuk halverwege het album. Het bericht vangt alledaagse warmte temidden van de zwaardere thema’s.

Afsluitende nummers verbinden verlies en hoop

De slottracks brengen de twee centrale lijnen samen. Een put uit spirituele taal terwijl het van moeilijke herinneringen overgaat naar een verklaring van steun voor haar huidige relatie. De reprise van het titelnummer verwerpt bovennatuurlijke ideeën over de terugkeer van haar vader en richt zich in plaats daarvan op geleerde lessen en een vooruitblikkende toewijding aan haar partner.

Bridgers toont zowel haar koelere, ironische kant als onverwachte warmte op de plaat. De release op 14 augustus zal naar verwachting sterk aanslaan bij fans wanneer ze het materiaal live brengt.

Tags bij dit artikel