Philomena Cunk brengt haar kenmerkende mix van geveinsde onwetendheid en scherpe observaties naar het grote scherm in de nieuwe Netflix-miniserie Cunk on Cinema. Gemaakt door Charlie Brooker en met Diane Morgan in de hoofdrol als de onwetende presentatrice, biedt de zesdelige serie een vlot overzicht van de evolutie van bewegende beelden.
Elke aflevering duurt minder dan vijftien minuten, waardoor het tempo levendig blijft zonder dat de centrale grap uitgeput raakt. Cunk leidt kijkers van de tijd voordat cinema bestond via de uitvinding van de fotografie en vroege bewegende beelden. Ze geeft commentaar op landmarkfilms zoals The Arrival of a Train at La Ciotat, The Birth of a Nation en werken van Charlie Chaplin en Buster Keaton, vaak met opzettelijk scheve analyses.
Het format blijft eenvoudig. Cunk gidst het publiek langs studio’s, het Hollywood-bord en archieven terwijl ze onderwerpen als het Kuleshov-effect en de Hays Code aansnijdt. Ze merkt ook op hoe televisie de filmindustrie in de jaren vijftig en zestig veranderde. De aanpak combineert echte context met absurde terzijdes, zoals het noemen van een klassieker als “bijna net zo saai als Ben Affleck”.
Een wisselende cast van wetenschappers, critici en industriefiguren krijgt Cunk’s vragen voor de kiezen. Gasten zijn onder meer droge academici, filmjournalisten en bekende namen als Michael Bay en Benedict Cumberbatch. De humor zit vaak in hoe lang het duurt voordat geïnterviewden doorhebben dat het een setup is of besluiten mee te spelen.
Movies haven’t always been with us. In fact, for centuries Earth was a barren wasteland devoid of entertainment content.
Morgans timing blijft het sterkste wapen. Een afsluitende walk-and-talk monoloog op een studio-terrein toont hoe precies het materiaal bij haar stem past. De serie verwijst ook naar moderne zorgen, waarbij Cunk’s groeiende interesse in kunstmatige intelligentie wordt gekoppeld aan Brookers bekende scepsis tegenover de technologie.
Sommige grappen landen beter dan andere en de show leunt soms op eenvoudige misverstanden in plaats van uitgewerkte setups. Toch levert de miniserie consistenter humor dan de meeste huidige kijkopties. Viewers die de Cunk-franchise al kennen, herkennen het ritme, terwijl nieuwkomers kunnen genieten van de hapklare lessen in filmstudies.
De productie gaat niet te ver in het uitmelken van het concept. Met zijn beknopte lengte en constante stroom one-liners voelt Cunk on Cinema als een natuurlijke volgende stap voor het personage. Waarnemers hebben al ideeën geopperd voor toekomstige afleveringen over televisie zelf.