Peter Chan Ho-sun past inzichten uit alzheimerzorg toe in ‘The Road Not Taken’ tijdens Toronto-première

De regisseur herschrijft een lang ontwikkeld script tot een famili drama rond een televisiepresentatrice met vroegtijdige dementie, met Zhou Xun in de hoofdrol.

Terwijl hij zijn nieuwe drama The Road Not Taken voorbereidde op de wereldpremière op het Toronto Film Festival, bracht regisseur Peter Chan Ho-sun tijd door in een toonaangevend alzheimerzorgcentrum in Chengdu. Het bezoek leverde een eenvoudig achtwoordenprincipe op dat bijna elke creatieve keuze in het project stuurde.

Leus van het centrum bepaalt regieaanpak

Medewerkers van het centrum deelden de uitdrukking “shun shi er wei, shi ke er zhi”, die vertaald kan worden als “ga met de stroom mee, weet wanneer je moet stoppen”. Het advies moedigt families aan om de veranderde realiteitsbeleving van een patiënt te volgen zonder correctie of discussie, maar ook om te herkennen wanneer ze een stap terug moeten doen. Chan hanteerde dezelfde houding zowel voor het verhaal als voor zijn eigen werk achter de camera.

Ga met de stroom mee, weet wanneer je moet stoppen, want zo moet een familie van een alzheimerpatiënt met een alzheimerpatiënt omgaan. Niet alleen voor alzheimerpatiënten, maar ook voor een regisseur.

— Peter Chan Ho-sun, Interview met Variety

De film heeft Zhou Xun in de hoofdrol als Jia Jia, een talkshowhost die geconfronteerd wordt met vroegtijdige alzheimer. Chan bedacht het project niet zelf. Een voltooid script lag al sinds de covid-19-pandemie in ontwikkeling. Na het lezen wilde hij aanvankelijk alleen als producent optreden terwijl een andere regisseur de film zou maken. Meerdere filmmakers werkten in de loop der jaren aan het materiaal.

Volledige herschrijving richt zich op familiebanden

Toen Chan zijn vorige film “She’s Got No Name” had afgerond, kwamen producenten en de cast weer bij hem terug. Hij schreef het scenario helemaal opnieuw en hield slechts één zin over uit de oorspronkelijke versie. De nieuwe versie vermijdt bewust om van het verhaal een belerend probleemfilm over ziekte te maken. In plaats daarvan onderzoekt het hoe een ingrijpende diagnose uiteindelijk kan helpen om gebroken familiebanden te herstellen.

De aandoening openbaart zich geleidelijk via alledaagse momenten. In een vroege scène vergeet Jia Jia tijdens een live-uitzending het woord “AI” en zegt ze “kunstmatig talent”. Chan koos voor deze subtiele verspreking om kijkers in het perspectief van de patiënt te plaatsen in plaats van dat van familieleden of verzorgers.

Creatieve risico’s en wijzigingen op het laatste moment

Een ambitieuze scène testte de grenzen van het idee “ga met de stroom mee”. Chan castte oorspronkelijk vier onbekende acteurs die de hoofdrolspelers in de slotscène stilzwijgend vervingen, om Jia Jia’s perceptie van haar familie als vreemden weer te geven. Na het opnemen van de scène vond hij het te schokkend voor het publiek en nam hij het einde opnieuw op. De nieuwe versie houdt de oorspronkelijke cast aan, maar laat Jia Jia zinnen uit een oude uitzending opzeggen terwijl ze haar echte familie als onbekend behandelt.

De productie werd snel afgerond, in 32 dagen in plaats van de geplande 40. Chan schat het budget op ongeveer een vijfde tot een zesde van dat van zijn vorige film, wat hem meer vrijheid gaf. Hij castte ook de ervaren regisseur Tian Zhuangzhuang als de vader, omdat hij authenticiteit prefereerde boven een conventionele strenge patriarch.

Strategische premièreambities vermijden druk van sociale media

Omdat er geen grootschalige festivalcampagne gepland was buiten Toronto, zocht Chan specifiek een wereldpremière daar voordat de film in China uitkomt. Hij wilde de film beschermen tegen snelle oordelen op sociale media die rond één bericht kunnen ontstaan. Vroege privévertoningen wijzen op brede herkenbaarheid, omdat veel kijkers persoonlijke ervaringen met alzheimer hebben via familie of eigen zorgen.

Tags bij dit artikel