Pello Ruiz Cabestany onthult in zijn boek de druk en verborgen afspraken in het wielrennen van de jaren tachtig

De oud-renner vertelt in 'Mi bicicleta y otros animales' over zijn jeugd, de angst en de teamafspraken die een tijdperk bepaalden.

De oud-renner Pello Ruiz Cabestany publiceert 'Mi bicicleta y otros animales (Libros de Ruta)', een verhaal dat verder gaat dan overwinningen en nederlagen om zijn jeugd, het gezin, de angst en de achterkamertjes van een beroep dat zijn leven veranderde te verkennen.

Van kindertoevluchtsoord tot professionele verplichting

Ruiz Cabestany legt uit dat de fiets begon als een ontsnappingsroute in een onrustig Baskenland, met sociale spanningen, mislukte liefdes en onderliggend geweld. Na verloop van tijd veranderde wat vrijheid was in verplichte training om wedstrijden te winnen en aan de verwachtingen te voldoen.

“De fiets was eerst een ontsnappingsroute, maar de roem en de druk maakten dat ik leed”, aldus de auteur. Het boek behandelt ook persoonlijke episodes die hij decennialang verborgen hield en een gezin waarin bepaalde onderwerpen nooit werden besproken.

De angst komt bij de wedstrijden

De oud-renner beschrijft hoe de druk hem ertoe bracht onderbrekingen te wensen bij sommige wedstrijden. Hij dacht zelfs dat een aardbeving of een onverwachte gebeurtenis de koers zou stilleggen zodat hij naar huis kon. Hij durfde niet op te geven uit angst om een mislukking te lijken in zijn omgeving.

Zijn broer Jordi stopte ook abrupt met wielrennen. Ruiz Cabestany herinnert eraan dat er in die tijd nauwelijks steun was voor de mentale gezondheid van topsporters. Als een renner problemen had, verdween hij gewoon en ging het team verder.

De Tour van 1985 en de officiële versie

Een van de meest besproken episodes is de Tour van 1985. Ruiz Cabestany reed in een ontsnapping toen hij het bevel kreeg om op Pedro Delgado te wachten. Hij begon te huilen toen hij zijn rit moest onderbreken, maar hij gehoorzaamde en Delgado won de etappe. Achteraf verzon het team een verhaal voor de pers dat alles als een vooraf gepland scenario voorstelde.

We creëerden, verzonnen voor de pers een verhaal omdat het erg lelijk was. We verzonnen het.

— Pello Ruiz Cabestany, Boekpresentatie in Madrid

Afspraken en aankopen tussen teams

Het boek beschrijft ook gebruikelijke praktijken uit die tijd, zoals het vragen om samenwerking van andere teams via betalingen. In de Vuelta van 1985, als leider met een kleine voorsprong, zag Ruiz Cabestany Delgado opnieuw aanvallen. Het team moest de hulp van rivalen, waaronder Panasonic, kopen om de koers onder controle te houden.

“Iedereen kocht in die tijd”, stelt de oud-renner. Deze pacten hoorden bij een ambachtelijker wielrennen, met eigen codes en vage grenzen tussen ploegmaats en rivalen.

Het plezier in het fietsen herontdekken

Na zijn afscheid herontdekte Ruiz Cabestany de fiets tijdens lange reizen met tassen door Indochina en Nicaragua. Zonder tijden of resultaten genoot hij er meer van dan in zijn professionele periode. “De fiets heeft me veel meer goed dan kwaad gedaan”, vat hij samen.

Het boek besluit dat de fiets, na toevluchtsoord, beroep en last te zijn geweest, weer gewoon een fiets werd. Ruiz Cabestany kijkt er nu met afstand, humor en oprechtheid naar de tegenstrijdigheden van zijn carrière.

Tags bij dit artikel