Steeds meer mensen, vooral jongeren, kiezen ervoor om de grote steden te verlaten op zoek naar een rustiger bestaan in contact met de natuur. Het verhaal van Lucía, een 27-jarige uit Madrid, illustreert deze trend die in Spanje aan kracht wint.
Lucía wist al langer dat ze een ingrijpende verandering wilde. Opgeleid in duurzame landbouw en met een liefde voor de natuur sinds haar jeugd, besloot ze zich te vestigen in een kleine plaats in het noordwesten van Spanje met nog maar negen inwoners, inclusief zijzelf. Ze liet de drukte, files en vervuiling van Madrid achter om zich in Galicië te vestigen.
Eenmaal ter plaatse was de beslissing meteen duidelijk. «Ik kwam hier en voelde iets. Ik zei tegen mezelf: ik blijf, dit is mijn thuis», herinnert de jonge vrouw zich.
Haar project bestaat uit het renoveren van een huis van meer dan honderd jaar oud met als doel een bijna zelfvoorzienend leven. Om de werken te financieren gebruikte ze spaargeld uit werkloosheidsuitkeringen en hoopt ze op overheidssteun om koeien aan te schaffen en een kleine veehouderij te starten.
Ondertussen heeft ze haar uitgaven al sterk teruggebracht. Haar maandelijkse supermarktinkoop beperkt zich tot ongeveer 50 euro, vooral voor basisproducten die ze niet zelf produceert zoals rijst of olie. De rest komt uit haar moestuin en van wat ze verzamelt.
Hoewel het platteland veel voordelen biedt, is niet alles gratis. De dieren vormen de grootste uitgave, met ongeveer 150 euro per maand. Lucía plant om de moestuin uit te breiden zodat ze nog minder afhankelijk wordt van grote supermarkten.
De verandering heeft haar in staat gesteld het stress van het stadsleven achter zich te laten en een ritme aan te nemen dat beter past bij haar waarden. Haar ervaring benadrukt de uitdaging van de ontvolking van het platteland in Spanje en toont aan dat het met planning en inspanning mogelijk is om een ander levensmodel op te bouwen.