Pedri gaat de vergelijkingen met het glorieuze verleden van de Spaanse selectie niet uit de weg. Het nationale elftal wekt opnieuw enthousiasme, identificeert zich met de bal en kijkt zijdelings naar die generatie die het Spaanse voetbal voorgoed veranderde: die van Xavi, Iniesta, Busquets, Villa, Casillas, Ramos, Puyol en de rest van de wereldkampioenen in Zuid-Afrika 2010.
De Canarische middenvelder, een van de boegbeelden van het huidige team, gaf een exclusief interview aan TVE waarin hij verschillen en overeenkomsten besprak tussen dat kampioensblok en het huidige, dat hoopt zijn eigen bladzijde in de geschiedenis te schrijven.
Tijdens het gesprek prees Pedri het spectaculaire voetbal van de selectie van 2010 en benadrukte hij hun vermogen tot samenspel en de kwaliteit van de spelers. Hij vermeed echter exacte parallellen, omdat het huidige spel fysieker, sneller en verticaler is, met minder ruimte voor reflectie.
Ik denk dat het voetbal sterk is veranderd ten opzichte van hoe zij het deden. Zij speelden spectaculair, combineerden uitstekend en hadden spelers van zeer hoge kwaliteit.
Het duidelijkste raakpunt ligt volgens de speler van Barcelona in de collectieve ambitie. “De overeenkomsten zijn vooral dat we komen om een EK te winnen, net als zij deden, en hopelijk kunnen we bereiken wat zij bereikten”, aldus Pedri, die de vastberadenheid uitstraalt van een generatie die niet langer alleen wil meedoen.
Naast het analyseren van het heden van La Roja liet Pedri een blaugrana-boodschap achter toen hij werd gevraagd naar Julián. De Canariër uitte zijn bewondering voor de aanvaller en stelde dat de beste voetballers het shirt van Barcelona zouden moeten dragen.
Julián is een speler die ik geweldig vind en ik heb altijd gezegd dat ik het mooi vind als de besten bij Barça spelen.
Het volledige interview wordt donderdag uitgezonden in het programma ‘Teledeporte Directo al Mundial’, vanaf 15.30 uur, via La 1, Teledeporte en RTVE Play. Pedri blijft een sleutelfiguur zowel in het nationale elftal als bij Barcelona, waarbij hij rust, talent en persoonlijkheid combineert in een stijl die onvermijdelijk doet denken aan de school die meer dan tien jaar geleden triomfeerde.