Paul Schrader viert zijn 80ste verjaardag met de première van zijn nieuwste film als scenarioschrijver en regisseur. The Basics of Philosophy draait buiten competitie op het Venice Film Festival en markeert een nieuw hoofdstuk in een van de opmerkelijkste late carrières in Hollywood.
De maker van de scenario’s voor Taxi Driver en Raging Bull en regisseur van American Gigolo, First Reformed en The Card Counter toont geen tekenen van vertraging. Hij heeft drie extra scenario’s klaar om te draaien, allemaal op eigen initiatief geschreven. Zijn actieve aanwezigheid op sociale media, waar hij vrijuit commentaar geeft op technologie en culturele debatten, onderstreept zijn bereidheid om zonder terughoudendheid te spreken.
Velen vroegen zich af of Oh, Canada uit 2023 zijn laatste statement zou zijn. Die première op Cannes, met een fragiele Richard Gere als stervende filmmaker, kwam te midden van zorgen over Schrader’s gezondheid en had een afscheidsstemming.
The Basics of Philosophy heeft Jack Huston in de hoofdrol als filosofieprofessor John Jorrisen, naast Sofia Boutella, Daniel Zovatto en Bill Pullman. De film zet Schrader’s langdurige focus op geïsoleerde mannelijke figuren voort die dagboeken bijhouden en een professioneel masker dragen terwijl ze innerlijke onrust ondergaan.
Het is de eenling die zijn eigen gezelschap zoekt, een dagboek bijhoudt en een masker draagt, namelijk zijn beroep. Hij begon zijn reis als taxichauffeur, daarna was hij escort, drugskoerier, politieagent, predikant, pokeraar en tuinman. Nu is hij hoogleraar filosofie.
In het nieuwe verhaal heeft de professor een diep geheim uit zijn verleden. Wanneer het slachtoffer weer opduikt, leidt de ontmoeting tot een crisis over de vraag of schuld ooit overwonnen kan worden en of echte persoonlijke verandering nog mogelijk is.
Schrader herleidt deze zorgen tot zijn opvoeding in Grand Rapids, Michigan, onder strenge calvinistische leer die totale menselijke verdorvenheid en de onverdienste aard van genade benadrukt. Hij merkt op dat geen enkele inspanning een gevallen staat kan uitwissen; aanvaarding van genade is de enige weg vooruit.
Deze wereldbeschouwing onderscheidde hem van New Hollywood-collega’s zoals Martin Scorsese, Francis Ford Coppola, Steven Spielberg, George Lucas en Brian De Palma, die putten uit mainstream-genrefilms. Schrader, die tot zijn 17de geen films mocht zien, ontdekte cinema via een pornobioscoop bij de universiteit die retrospectives van Ingmar Bergman vertoonde en combineerde ideeën van het transcendente met het viscerale.
Na vroege studio-ervaringen en tegenslagen, waaronder hermontages en financieringsproblemen, stapte Schrader over op kleinere producties die creatieve controle behouden. First Reformed leverde hem op 71-jarige leeftijd een Oscar-nominatie op voor origineel scenario. Recente films zoals The Card Counter en Master Gardener volgden hetzelfde onafhankelijke pad.
The Basics of Philosophy heeft een budget van ongeveer 2,3 miljoen dollar, gefinancierd met eigen vermogen en belastingvoordelen. Scorsese treedt op als executive producer, Noora Films verzorgt de internationale verkoop en CAA Media Finance beheert de Amerikaanse rechten. Schrader benadrukt dat deze aanpak hem in staat stelt projecten te maken die discussie oproepen, festivalpremires halen en het geïnvesteerde kapitaal terugbrengen zonder studio-toezicht.
Schrader is een uitgesproken voorstander geworden van kunstmatige intelligentie in de filmproductie. Hij beschrijft een aankomend project dat volledig rond ai-gegenereerde personages is gebouwd en een ander met ongeveer vijftien minuten ai-elementen. Hij ziet de technologie als onstuitbaar en heeft ermee geëxperimenteerd voor scenario-ontwikkeling.
Een rechtszaak uit 2025 van een voormalige assistent beschuldigt hem van seksueel wangedrag, wat Schrader in de ernstigste aspecten heeft ontkend terwijl hij beperkte persoonlijke interacties tijdens festivalgebeurtenissen erkent. De zaak voegt complexiteit toe aan lopende discussies in zijn werk over verantwoordelijkheid, vergeving en de mogelijkheid van verandering.
Op dit moment gaat Schrader door zonder te wachten op externe goedkeuring, of dat nu van studio’s of de heersende opinie komt. Zijn oeuvre laat vragen over nalatenschap en oordeel aan anderen over.