Paul McCartney opent zijn aankomende album met een zachte akoestische passage die plotseling uitbarst in dreunende drums en elektrische gitaren. Luisteraars die een rustige verzameling reflectieve ballads verwachten, ontdekken al snel een plaat vol beweging en verrassing.

Album tart verwachtingen van een 'oude man'-plaat

Het project verschijnt op 29 mei en maakt meteen zijn bedoelingen duidelijk. De eerste single, Days We Left Behind, hintte op zachte akoestische reflecties. Toch blijft het openingsnummer As You Lie There slechts kortstondig ingetogen voordat het overgaat in een voluit gezongen refrein. McCartney, die volgende maand 84 wordt, weigert te teren op vroegere successen of een ingetogen toon aan te nemen.

In plaats daarvan koppelt hij herinneringen aan zijn Liverpoolse jeugd aan het pakkende, commerciële geluid van Wings uit het midden van de jaren zeventig. Het resultaat voelt zowel persoonlijk als energiek en bewijst dat een artiest in zijn negende decennium nog vitaliteit kan uitstralen zonder te doen alsof hij jong is.

Nostalgie ontmoet hedendaags plezier op 14 nummers

Ongeveer de helft van de songs kijkt met duidelijke genegenheid terug. McCartney schrijft over zijn jeugdbuurt, schoolvrienden en vroege muzikale ontdekkingen. Deze reflecties staan comfortabel naast nieuwere nummers gericht aan zijn vrouw Nancy Shevell. De twee tijdperken voelen naast elkaar geplaatst in plaats van ver verwijderd.

Co-producer en vaste co-schrijver Andrew Watt helpt het geluid vorm te geven. Hun samenwerking overbrugt generaties en houdt de focus op levendige arrangementen en frequente toonsoortwisselingen die elk nummer onvoorspelbaar houden.

Verrassende wendingen en gastbijdragen springen eruit

Mountain Top gaat van clavecimbel-loops over in een double-time rocker in de laatste minuut. Salesman Saint voegt een swingorkest in een ander maatsoort toe ter ere van McCartneys ouders tijdens de Tweede Wereldoorlog. Never Know glipt een snelle a capella-harmonie binnen gevolgd door een Hofner-basfiguur die verwijst naar klassieke opnames.

Home to Us markeert het eerste echte duet tussen McCartney en Ringo Starr. Het nummer viert hun gedeelde naoorlogse opvoeding in Groot-Brittannië met een mix van heldere powerpop en countryrock.

Opgewekte toon verdient plek tussen latere werken

Verlies komt slechts licht voor. Days We Left Behind draagt de enige hint van melancholie van het album, en zelfs die regel krijgt een doordachte herwerking zodat het verleden permanent aanvoelt in plaats van verloren. De algehele stemming blijft opgewekt en observerend.

Lost Horizon vangt kindergeluiden op, van treinfluiten tot speelplaatslawaai en kermisecho's. Een gebogen elektrische gitaarlick komt precies op het juiste moment om te laten zien hoe die geluiden nog steeds de geest kunnen optillen of in de war brengen.

Plaat krijgt sterke lof onder latere carrièrehoogtepunten

The Boys of Dungeon Lane geldt als het sterkste album tot nu toe van een rockster in de tachtig. Het behoort ook tot McCartneys beste releases van de eenentwintigste eeuw, met ruminatieve teksten en knapperige, meeslepende muziek die herhaald luisteren beloont.